GDI Commission กับการกลับมาอีกครั้ง

สวัสดีทุกท่าน… ในยามเช้ากลางเดือน ที่อากาศเย็นค่อนข้างเย็น เหมือนลมหนาวกำลังเข้าปกคลุมมหานครที่ยังคงวุ่นวายไปด้วยกระแสน้ำล้อมเมือง ช่างเป็นปีที่น่าจดจำไปอีกแสนนาน –”

ห่างหายจากการอัพเดทเรื่องราวไปนาน จริง ๆ ไม่ได้ยุ่งอะไรนักหรอก เหตุผลเดียวที่เข้าใจง่ายคือความขี้เกียจครอบงำนั่นแหละ ที่เหลือก็เป็นแค่อ้างให้ดูดีไปงั้น …

คือจะว่าขี้เกียจอย่างเดียวก็ไม่เชิง คือบางทีเราก็ตัน ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรดี ในช่วงจังหวะที่เบื่อ ๆ คน เบื่อสภาวะบ้านเมือง เบื่ออะไรหลาย ๆ อย่าง เราก็ไม่รู้ว่าจะมาเขียนระบายอะไรให้ฟังดีมั้ย เพราะเอาเข้าจริงเข้าไปปลดปล่อยใน facebook ง่ายและเข้าถึงเพื่อน ๆ ได้ง่ายกว่าเยอะ…

แต่บางครั้งก็รู้สึกผิด กับค่า hosting และโดเมนรายปี ที่อยู่ ๆ มันก็เข้ามาตัดยอดไป เพื่อรักษาไว้ซึ่งข้อมูลเก่าเก็บ ที่เราไม่อยากสูญเสีย ประหนึ่งว่ามันคือสิ่งที่ยิ่งเก็บไว้นานยิ่งมีค่า มีราคาเหมือนพระเครื่องรุ่นแรก ๆ ทีเดียว

ดังนั้นเพื่อเป็นการสลัดตัวเองออกจากโหมด lazy ขี้เกียจ วันนี้เลยต้องออกกฏกับตัวเองขึ้นมาว่า จะต้องมีการอัพเดทบล๊อกร้าง ๆ แห่งนี้เสมอ ๆ สัปดาห์ละ 2-3 ครั้งเป็นอย่างน้อย คอยมาดูกันซิว่าจะทำได้อย่างที่โม้มั้ย !

ขอเข้าเรื่องที่จั่วไว้ดีกว่า กับการอัพเดทคอมมิสชื่น คอมมิสชัน จาก GDI เดือนล่าสุดของผมเองนี่แหละ ซึ่งก็เป็นคอมมิสชั่นของเดือนตุลาคม 2554 ที่ผ่านมา ก็อย่างที่รู้กันดีว่าว่า GDI จ่ายคอมมิสชั่นของเดือนที่แล้ว กลางเดือนนี้ ส่วนรายได้ของเดือนนี้ ก็จะไปจ่ายกลางเดือนหน้า เป็นอย่างนี้มาช้านาน และส่วนใหญ่ก็จ่ายไม่เกินวันที่ 15 ของแต่ละเดือนครับ สบายใจได้ ถ้ายอดขั้นต่ำ (10$ ขึ้นไป) เราถึงและตั้งค่าขั้นต่ำไว้ถูกต้อง เขาก็จะจ่ายออกมาตรงเวลาอย่างแน่นอน

ต้องบอกว่า ช่วงที่ผ่านมา น่าจะ 3-4 เดือน ได้แล้วที่ผมแทบไม่ค่อยได้ เข้ามาทำอะไรกับธุรกิจเลย เนื่องจากอย่างที่หลายคนทราบ ผมเองมีภารกิจงานด้านการสอน กลายเป็นอาจารย์พิเศษบ้าง ประจำบ้าง รวมทั้งรับงานเว็บไซต์จิปาถะ ตามสังขารจะอำนวย ก็เลยไม่ค่อยได้ดูแลทีมงานอะไรเลย แต่ก็ยังมีน้อง ๆ บางส่วนที่ยังคงตั้งหน้าตั้งตาลุยกันเต็มที่ ซึ่งเท่าที่ผมทราบมีน้อง ๆ บางคนยังคงลุยทำโบนัสรายสัปดาห์อยู่เลย ไม่ได้ห่างหายไปกับผมด้วย

ซึ่งการทำงานเครือข่าย สิ่งสำคัญที่สุดคือการดูแลและช่วยเหลือทีมและองค์กรของเรา ดังนั้นผมจึงไม่สามารถมาคุยโม้โอ้อวด อะไรได้ทั้งนั้นว่าทีมงานผมสุดยอด  สร้างรายได้สุดยอดอะไรอย่างนั้น แต่ที่เอาคอมมิสชั่นมาให้ดู ก็เพียงอยากให้น้อง ๆ คนใหม่ รวมทั้งทีมงานเก่า ๆ ได้เห็นว่าธุรกิจอย่าง GDI เขามีความมั่นคง มีความน่าเชื่อถือในระดับที่ไว้วางใจได้ หากเราจริงจัง และเอาใจใส่กว่าที่ผมทำรับรองว่าเราไปได้ไกล แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องมีทิศทางที่ดีและถูกต้องในตัวธุรกิจเสียก่อนนะครับ

ส่วนตัวผมเอง วันนี้อยากประกาศแบบอาโนล์ดว่า “I will be back” อีกสักครั้งครับ  หลังจากช่วงนี้ผมเริ่มคิดถึงเพื่อนรักที่ฝากแนวคิด ฝากธุรกิจไว้ แม้ว่าเพื่อนคนนี้จะได้จากไปแล้ว แต่สิ่งที่ฝากไว้ยังคงถูกส่งต่อไปสู่ทีมงานรุ่นใหม่ ๆ อย่างต่อเนื่อง  ที่ผ่านมา มันไม่ได้สูญเปล่าเลย แต่เรากำลังพยายามสานต่อมันไปข้างหน้านับจากนี้…

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่มีฝัน และมุ่งสู่ความสำเร็จบนเส้นทางที่เราเลือกนี้ครับ

 

จำนวนผู้อ่าน :414

ชีวิตอีกด้านของอาจารย์สามิตร

สวัสดีครับ สวัสดีครับ สวัสดีครับผม….

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหายไปนานมาก กลับมาครั้งนี้ เหมือนเป็นก้าวใหม่อีกครั้งของผมครับ เพราะว่าตอนนี้ผมรับบทเป็น “อาจารย์” ไปเสียแล้วครับ ซึ่งสอนด้านเว็บโปรแกรมมิ่งเป็นหลัก พวกงานสอนเขียนเว็บพื้นฐาน เขียนเว็บโปรแกรมมิ่งด้วย PHP ก็มีงานสอนตลอดทุกเดือนไม่ขาดนะครับ ไม่ถึงกับแน่นจนไม่มีเวลาเล่น facebook แต่ก็ไม่ถึงกับว่างจนนั่งอัพเดท status ได้ทุก 10 นาทีครับ ^^

จะว่าไปแล้วมันก็เหมือนโชคชะตาฟ้ากำหนดอะไรสักอย่างให้ผมได้มาจับงานที่ผมรัก  ซึ่งผมก็เคยบ่น ๆ พล่าม ๆ  ไว้หลายครั้งว่าผมเองชอบด้านการสอนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แล้ววันหนึ่งฟ้าก็คงเป็นใจส่งไปไปยืนในจุดที่ผมถนัด  ซึ่งผมเองเพิ่งเริ่มกลับมาจับงานสอนจริงจังเอาเมื่อประมาณ 3 เดือนที่ผ่านมานี้เองครับ  ยังนับว่าเป็นมือใหม่อยู่มาก แม้ว่าที่ผ่านมาจะเคยทำอะไรพวกนี้มาเยอะ แต่ก็ไม่ได้สอนเต็มตัวขนาดนี้ครับ

ถามว่าแล้วสิ่งที่ทำอยู่ทุกวันนี้ มันใช่เป้าหมาย ของผมหรือเปล่า ?

อาจตอบว่าใช่ เสียทีเดียวคงไม่ได้  แต่ถ้าถามว่าเป็นงานทีุ่คุณรักมันมั้ย อันนี้ตอบว่าใช่ได้เต็มปากหล่ะครับ..

แล้วยังไง ลืมเป้าหมาย ไปแล้วหรืออย่างไร ?

ก็คงตอบได้ว่า เป้าหมายนั้นยังอยู่ เป้าหมายนั้นยังคงเดิม แต่เส้นทางในการเดินเข้าหานั้นเราต้องเลือกครับ บางครั้งอุปสรรคทำให้เราต้องเดินอ้อมครับ อย่าคิดว่าคุณจะเดินตรงแค่ิวิธีเดียวเพื่อถึงเป้าหมาย เพราะชีวิตจริงมันไม่ง่าย อุปสรรคมันมีตลอด การเดินอ้อมไม่ได้หมายความว่าละทิ้งเป้าหมาย แต่เป็นการเปลี่ยนเส้นทาง เปลี่ยนแนวทางเพื่อการเข้าสู่เป้าหมาย อาจดูไกล อาจดูช้า อาจดูว่าเหมือนออกห่าง แต่ขอเพียงคุณไม่ลืมมัน สักวันมันก็ไปถึงครับ

แนวคิดประจำใจผมก็คือ “อุปสรรคอาจทำให้ผมเดินอ้อม แต่ไม่ได้ทำให้ผมยอมเดินหนีจากเป้าหมาย”  ใครอื่นอีกหมื่นแสนจะคิดเห็น มองเราด้วยสายตาเช่นไรไม่ใ่ช่ปัญหา  ขอเพียงเรารู้ว่าเรากำลังเดินไปสู่จุดไหน เมื่อไหร่ และอย่างไร ผมก็ว่าพอแล้วนะ

ทุกวันนี้ผมมีความสุขดี ตามประสาคนโสด ที่ไร้ภาระผูกพันธ์ แต่ไม่ใ่ช่ไร้ความรับผิดชอบ คนเราทุกคนย่อมมีความรับผิดชอบต่าง ๆ อันนี้เป็นเรื่องสำคัญ หน้าที่ควรมาเป็นอันดับต้น ๆ แล้วเรื่องอื่นก็จะดีเอง

วันนี้แวะมาบ่น ๆ ไว้เท่านี้ดีกว่าครับ ต่อไปจะลองหาเวลานำสาระดี ๆ มีประโยชน์มาอัพเดทบล๊อกเรื่อย ๆ ดีกว่าเผื่อจะมีประโยชน์กับเพื่อน ๆ หรือคนที่ติดตามอ่าน …

ใครมีความคิดเห็นอะไรอยากพูด อยากฝาก คอมเมนต์ไว้ได้ครับ จริง ๆ ก็อยากจัดคอร์สสอนทำเว็บฟรี ๆ ให้เพื่อน ๆ อยู่อีกเหมือนกันติดที่ว่างานเริ่มเยอะไปหน่อยครับ ^^

ปิดท้ายขายของซะหน่อย เอารูปงานสอนบางส่วนมาแปะ ๆ ไว้ดูเล่นครับ

ขอให้มีความสุขกับสิ่งที่คุณทำครับ

จำนวนผู้อ่าน :700

ไม่ใช่ ท ทหารแต่อดทน

ความอดทนสวัสดีผู้อ่านที่ติดตามบ้างไม่ติดตามบ้าง ตามประสาการอัพเดทที่ขาด ๆ หาย ๆ ไม่ค่อยต่อเนื่องเอาเสียเลยในช่วงหลังมานี้  ก็อย่างว่าการสร้างเว็บ สร้างบล๊อกนั้นง่าย แต่การอัพเดทเรื่องราวอย่างสม่ำเสมอนั่นสิของยาก…. ว่ามั้ยครับ

วันนี้ขอเข้าเรื่องตัวเองอีกสักครั้ง  หลังจากพบการเปลี่ยนแปลงบางอย่างขึ้นกับตัวเอง…

เปล่า ! ไม่ได้หล่อขึ้น …
เปล่า ! ไม่ใช่เรื่องน้ำหนักตัว (จริง ๆ อยากให้เพิ่มด้วยซ้ำ)
เปล่า ! ไม่ได้ถังแตก จนต้องไปเกาะแม่กิน 555
และก็ เปล่า ! ไม่ได้ร่ำรวยขึ้น เช่นกัน …

ถ้านั่นคือการเปลี่ยนแปลงที่ทุกคนมองเห็นได้จากภายนอก อาจจะไม่มีอะไรนักสำหรับผมตอนนี้

แต่การเปลี่ยนแปลงบางอย่างภายในจิตใจ ต่างหากที่ผมเองเท่านั้น รับรู้และเข้าใจมันอย่างชัดเจนว่ามันได้เกิดขึ้นกับผม เหมือนกับที่คนรอบข้าง คนในครอบครัวเคยเปรย ๆ กับผมอยู่บ่อยครั้งแต่ผมก็ยังไม่ปักใจเชื่อมัน

สิ่งนั้นคือ “ความอดทน” ครับ ใช่แล้ว มันเข้ามาเป็นเกราะชั้นดีในจิตใจผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แต่ผมรับรู้ได้ว่ามันกำลังทำหน้าที่ของมันได้เป็นอย่างดี หรือนี่กระมังที่เขาเรียกว่าวุฒิภาวะในตัว เมื่อเราโตขึ้นเรื่อย ๆ มันถึงจะเริ่มมีและเริ่มทำงานดีขึ้น ๆ ตามลำดับ

แต่ผมก็ไม่ปักใจเชื่อเสียทีเดียวว่าเกิดจากวัยที่เราเติบโตขึ้น เพราะผมสังเกตว่าก็ยังเห็นคนที่สูงวัยกว่าเราตั้งเยอะแยะ แต่ยังวุฒิภาวะทางอารมย์แย่ ๆ อยู่เต็มไปหมด อ่านต่อ »

จำนวนผู้อ่าน :1342

เมื่อ GoDaddy ฆ่าช้างสร้างแบรนด์หรือย่างไร

สวัสดีครับ ผู้ติดตามอ่านที่น่ารักทุกท่าน

เคยได้ยินสำนวนโบราณที่ว่า “ฆ่าช้างเอางา เผาป่าหาเต่า” มั้ยครับ แน่นอนคนไทยทุกคนรู้ความหมายของสุภาษิตนี้เป็นอย่างดีอยู่แล้วหล่ะ ประเด็นที่ผมจะเขียนถึงวันนี้ ค่อนข้างเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้พอสมควร อย่างไรหน่ะหรือ ?

คุณรู้จัก GoDaddy.com มั้ยครับ เชื่อว่าคนหลายคนรู้จัก และหลายคนไม่รู้จัก คนที่อยู่บนแวดวงไอที ทำเว็บไซต์ น่าจะต้องรู้จักเป็นอย่างดี  เพราะว่า GoDaddy.com นั้นเป็นผู้ให้บริการจดโดเมนเนมที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงเป็นอย่างดี อันเนื่องมาจากการทำการตลาดที่ไม่หยุดนิ่งของ CEO “Bob Parsons

และเมื่อไม่กี่วันมานี้ มีกระแส talk of the town บน Social network ถึงความไม่เหมาะสมของพฤติกรรมของตา “Bob Parsons” เข้า เรื่องมันก็มีอยู่ว่า

ตา “Bob Parsons” นี่ได้ใช้เวลาช่วงวันหยุดพักผ่อนที่ Zimbabwe ทำวีรกรรม “ฆ่าช้าง” ที่มากัดกินพืชไร่ของคนในพื้นที่จนเสียหาย โดยแกกับทีมงานได้ลงมือสังหารช้างและอัดเป็นวิดีโอขึ้นเผยแพร่บนเว็บไซต์วิดีโอส่วนตัวของแกเข้าที่ video.me ผู้คนที่ได้เห็นภาพสังหารช้างอันเป็นสัตว์ใหญ่เข้าถึงกับต่อต้านการกระทำของแกในทันที ซึ่งถ้าใครได้ดูในวิดีโออาจจะรับไม่ได้กันเลยทีเดียว อาจเพราะช้างเป็นสัตว์ประจำชาติของเราด้วยก็ได้ อ่านต่อ »

จำนวนผู้อ่าน :1690

Trip ตลาดน้ำอโยธยา ในวันที่อากาศหนาว

trip ตลาดน้ำอโยธยา สามิตรสวัสดีผู้อ่านที่น่ารักทุกท่านครับ …

หายไปหลายวันไม่ได้แวะเวียนมาอัพเดทข่าวคราวอะไรเลย  วันนี้ได้โอกาสหลังจากไปเที่ยว “ตลาดน้ำอโยธยา” กับกลุ่มเพื่อนสมัยเรียนกันมา เลยแวะมาอัพเดทภาพให้ชมกันครับ

ช่วง 1-2 วันมานี้ กรุงเทพฯ และหลายจังหวัดในประเทศไทยเราเข้าสู่ภาวะหนาว ๆ อีกครั้ง หลังจากเพิ่งหนาวสั้น ๆ ไป 2-3 วันเมื่อสัปดาห์ก่อน อากาศบ้านเราแปลกมากนะครับปีนี้ แต่ก็ถือว่ายังดีที่เราไม่ถึงกับเจอภัยพิบัติรุนแรงแบบชาวญี่ปุ่นเขา

ก็อย่างว่า วันนี้เลยได้เดินตลาดน้ำ ในบรรยากาศที่แปลกไป ปกติเดินตลาดน้ำทีไรเหงื่อท่วมตลอด วันนี้บรรยากาศเหมือน Trip เที่ยวภาคเหนือก็ไม่ปาน ก็ดีครับ สบายดี เดินหาของกินเพลินดี และคนก็เยอะมาก คงเป็นวันหยุดที่อากาศดีมาก ๆ เสียด้วย สำหรับข้อมูลตลาดน้ำแห่งนี้ ผมไม่ค่อยมีเท่าไหร่ เลยไม่เล่าดีกว่า แบบว่าตั้งใจไปหาของกินโดยเฉพาะ 555

แ่ต่คร่าว ๆ ที่รู้คือ ตลาดน้ำอโยธยา แห่งนี้ ตั้งอยู่ที่ จ.พระนครศรีอยุธยา นะครับ การเดินทางก็ผ่านตัวเมืองพระนครศรีอยุธยา ไปไม่ถึง 1 กิโลเมตร ถือว่าใกล้จากกรุงเทพฯ มาก ๆ ที่หนึ่ง  ส่วนลักษณะตลาดน้ำแห่งนี้นั้น แตกต่างจากที่อื่นตรงที่เป็นตลาดที่ถูกเซ็ตขึ้นมานะครับ มีการจัดสถานที่ต่าง ๆ ได้สวยงาม ลงตัว และที่สำคัญกว้างขวางมากกว่าทุกตลาดน้ำที่ผมเคยไปเดิน ๆ มา  เนื่องจากไปติดเย็นไปหน่อย ทำให้พวกเราเดินกันได้ไม่ทั่ว สงสัยต้องแวะกลับไปอีกสักรอบหล่ะครับ

เอาเป็นว่าใครว่าง ๆ ก็แวะเวียนไปเที่ยวดูครับ น่าจะประทับใจแน่ ๆ แต่บอกไว้ก่อนวันหยุด คนเยอะมากนะครับ หาที่จอดรถ (แบบฟรี ๆ) ยาก แต่ก็มีที่ฝากแบบเสียเงินนิดหน่อยอยู่ครับ สุดท้ายฝากรูปบรรยากาศที่ผมกับเพื่อน ๆ ถ่ายมาบางส่วนนะครับ

จำนวนผู้อ่าน :1828

สะท้อนความคิดหลัง ตัวกู-ของกู

ตัวกู ของกูค่ำคืนที่ผ่านมา ผมลองเปิดหนังที่ไม่ค่อยเหมือนหนัง น่าจะเป็นคล้ายบทสัมภาษณ์คนดังที่เรารู้จักกันดี อย่างเช่น โมเดิร์นด๊อก อุดม แต้พานิช เป็นเอก รัตน์เรือง ซึ่งเส้นทางสู่ความสำเร็จของบุคคลเหล่านี้ล้วนน่าสนใจ และเต็มไปด้วยข้อคิดดี ๆ อย่างที่หนังดี ๆ เรื่องไหน ๆ ก็คงไม่สามารถให้ได้

ตัวกู-ของกู ภาพยนต์โดย “สันติ แต้พานิช” (น้องชายโนส อุดมแต้พานิช) ได้ฝากแผลเป็นทางความคิดไว้หลายแผลมากสำหรับผม หลายคำพูด หลายข้อคิดกำลังย้ำ กำลังบอกว่า ขณะนี้ตัวเรายังใช่ตัวเราเองอยู่จริงหรือเปล่า

คำถามหนึ่งเกิดขึ้นว่า มีอะไรที่เป็นของตัวกูเองบ้าง ??

เสื้อผ้า ภาษา ท่าทาง เอกลักษณ์ อาหาร อาชีพ ความชอบ  เหล่านี้มีอะไรเป็นของตัวคุณเองบ้าง หรือที่คุณมี คุณเป็นก็แค่การเดินตาม การลอกเลียน การทำอย่างที่คนอื่น หรือคนส่วนใหญ่บอกให้ทำ

คุณกำลังเดินตามความฝันของตัวเอง หรือเดินตามความฝันของคนอื่น คนส่วนใหญ่
คุณกำลังรู้สึกเหนื่อยกำลังสิ่งที่ทำอยู่หรือเปล่า เพราะว่าสิ่งนั้นมันไม่สนุก มันก็เลยเหนื่อย
คุณได้เป็นตัวของคุณเองบ้างแล้วหรือยัง ?

คำถามเหล่านี้ผุดขึ้นมามากมายหลังรับชมเรื่องนี้จบ และมันคงยังติดค้างในความคิดผมไปอีกนาน จนกว่าเราจะค่อย ๆ ทยอยให้คำตอบกับเรื่องเหล่านี้ได้ ในวันหนึ่ง

วันที่เป็นวันที่ตัวกู-ของกู ได้ถูกแสดงออกมาอย่างเต็มภาคภูมิ

จำนวนผู้อ่าน :3580