สวัสดีทุกท่านครับ… อย่างที่ผมเคยบอก พื้นที่ส่วนนี้ผมจะเขียนอะไรที่มันเป็นทั้งสาระ หรือบางเรื่องราวอาจไม่มีสาระแนวระบายปัญหาชีวิต ซึ่งอันไหนท่านดูแล้วไม่น่าสนใจก็ผ่านได้เลยครับ ดังเรื่องที่ผมกำลังจะเขียนต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่ราวที่เกิดขึ้นกับชีวิตผมล้วน ถ้าอยากรู้ว่า “ถูกรักแต่ไม่ถูกเลือก” เรื่องราวน้ำเน่าแค่ไหน ลองอ่านต่อครับ “คุณเคยถูกรักมั้ยครับ ?”  เชื่อว่าน่าจะตอบเหมือนกันว่า เคยสิ แหม หน้าตาหล่อ (สวย) อย่างเรามิรึจะไม่มีคนหลง (ผิด) รักบ้างหล่ะ  ^_^ เช่นเดียวกันครับ แม้ว่าผมจะไม่ได้หล่อเหลาเอาการอะไร แต่ในชีวิตนี้ผมเคยรักคนอื่นและถูกคนอื่นรักอยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะเรื่องรักคนอื่น (โดยที่เขาอาจไม่ได้รักด้วย) นี่เยอะครับจำไม่หมดแน่นอน แต่ก็แปลกเวลาที่มีคนมารักเรา เราอยู่ในสถานะถูกรัก เมื่อเวลาผ่านไปเรามักจะลืมคนเหล่านั้นไปหมด ผิดกับคนที่เราไปหลงรักเขา เรายังจำได้เป็นอย่างดี ช่วงชีวิตที่ผ่านมา มี 3 เหตุการณ์ักับผู้หญิง 3 คนที่ผมรักซึ่งเกิดขึ้นในลักษณะเดียวกัน… จำนวนผู้อ่าน :1642

ปกติผมจะไม่ค่อยเขียนเรื่องอะไรที่มันส่วนตัวสักเท่าไหร่ เพราะมัวแต่คิดว่านี่มันพื้นที่สาธารณะ ทำไมจะต้องเอาอะไรมาระบายด้วยเล่า… แต่วันนี้ผมจะลองเขียนอะไรที่ผมอยากเขียน แต่ไม่ได้เขียนดูบ้าง ก็ในเมื่อพื้นที่ตรงนี้มันเป็นพื้นที่ผมสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง มันมีความทรงจำ หลายเรื่องราวผมขีดเขียนขึ้นมาในช่วงสำคัญ ๆ ของชีวิตผม ผมย้อนกลับไปอ่านโพสต์หนึ่งของผมเรื่อง คุณกลัวการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ ที่เขียนไว้ตั้งแ่ต่เมื่อวันที่ 2 กันยายน ปี 2008  นาน 2 ปีกว่าแล้ว แต่ผมยังจำวันที่นั่งเขียนเรื่องนี้ได้ดี มันเป็นวันหนึ่งที่เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญของชีวิตผม วันที่ผมต้องเลือกระหว่างมนุษย์เงินเดือนกับการทำงานอิสระ ซึ่งในที่สุดผมก็ตัดสินใจเลือกอย่างหลังมาจนถึงทุกวันนี้ และผมจะยังไม่ตอบว่าทำไมผมจึงเลือกแบบนี้ ขอให้คุณได้ลองอ่านต่อไป… “คุณเคยรู้สึกท้อแท้กับอะไรก็ตามที่คุณทำหรือพบเจอยู่บ้างมั้ย ?“  จริงๆ คำถามแบบนี้ ไม่น่าจะต้องถามสำหรับมนุษย์ทุกคน ก็ย่อมมีความรู้สึกท้อกันได้ทั้งนั้นใช่มั้ยครับ แต่คำถามที่น่าสนใจกว่านั้นคือ “เมื่อมีความรู้สึกแบบนี้คุณทำอย่างไร ?“  คำถามนี้ต่างหากที่น่าสนใจ  มันไม่สำคัญเลยว่าทำไมคุณถึงท้อแต่มันสำคัญว่า คุณจัดการกับมันอย่างไรต่างหาก… ผมเองก็เคยท้อแท้และเสียใจกับอะไรหลาย ๆ อย่างเหมือนกัน แต่ทุกครั้งที่ผมท้อ ผมจะนึกถึง พ่อแม่และคนที่เรารัก แน่นอนว่าทุกคนมีพ่อแม่และคนรักกันทั้งนั้น แต่บางครั้งเราแค่อาจมองข้ามไป โดยอาจลืมไปว่าคนเหล่านั้น ซึ่งอยู่เบื้องหลังเรานั้นเขารักเราจริง ๆ โดยไม่ต้องมีข้อแม้หรือเงื่อนไขอะไรทั้งนั้น จำนวนผู้อ่าน :3902

ก่อนอื่นออกตัวก่อนว่า entry นี้ไม่เกี่ยวกับการเมืองแต่อย่างใด ยังไม่มีใครได้ว่าอะไรเลย พวกวัวสันหลังหวะก็งี้แหละ 555 แต่จริงๆ เรื่องการบ้านการเมืองผมก็สนใจติดตามข่าวตลอดนะ แต่ว่าไม่ขอวิจารณ์แล้วกัน เพราะการเมืองบ้านเรามันก็อย่างที่เห็น (อ้าว ไหนว่าไม่เกี่ยวการเมือง เริ่มแล้ว) แฮ่ม… กลับมาเข้าเรื่องไข่ ๆ ของผม เอ๊ยไข่ไก่ที่พวกท่านชื่นชอบกันดีกว่า ผมว่าหลายคนชอบทานไข่นะ และคนไทยส่วนใหญ่ก็ชอบ เนื่องจากเราถูกเลี้ยงดู และเติบโตมากับมันตั้งแต่แบเบาะจนแก่หง่อม บางคนก็ยังไม่รู้สึกเบื่อ นับว่าเป็นอาหารที่มหัศจรรย์อย่างหนึ่งเลยผมว่า และ 2-3 วันที่ผ่านมานี้ผมได้ยินกระแสข่าวเรื่องรัฐบาลจะออกนโยบายให้ ขายไข่ไก่เป็นกิโล (กรัม) ก็แน่หล่ะ จะขายเป็นกิโลเมตรได้อย่างไร จำนวนผู้อ่าน :864