ห่างหายจากการอัพเดทเรื่องราวไปนาน จริง ๆ ไม่ได้ยุ่งอะไรนักหรอก เหตุผลเดียวที่เข้าใจง่ายคือความขี้เกียจครอบงำนั่นแหละ ที่เหลือก็เป็นแค่อ้างให้ดูดีไปงั้น …

คือจะว่าขี้เกียจอย่างเดียวก็ไม่เชิง คือบางทีเราก็ตัน ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรดี ในช่วงจังหวะที่เบื่อ ๆ คน เบื่อสภาวะบ้านเมือง เบื่ออะไรหลาย ๆ อย่าง เราก็ไม่รู้ว่าจะมาเขียนระบายอะไรให้ฟังดีมั้ย เพราะเอาเข้าจริงเข้าไปปลดปล่อยใน facebook ง่ายและเข้าถึงเพื่อน ๆ ได้ง่ายกว่าเยอะ…

แต่บางครั้งก็รู้สึกผิด กับค่า hosting และโดเมนรายปี ที่อยู่ ๆ มันก็เข้ามาตัดยอดไป เพื่อรักษาไว้ซึ่งข้อมูลเก่าเก็บ ที่เราไม่อยากสูญเสีย ประหนึ่งว่ามันคือสิ่งที่ยิ่งเก็บไว้นานยิ่งมีค่า มีราคาเหมือนพระเครื่องรุ่นแรก ๆ ทีเดียว

ดังนั้นเพื่อเป็นการสลัดตัวเองออกจากโหมด lazy ขี้เกียจ วันนี้เลยต้องออกกฏกับตัวเองขึ้นมาว่า จะต้องมีการอัพเดทบล๊อกร้าง ๆ แห่งนี้เสมอ ๆ สัปดาห์ละ 2-3 ครั้งเป็นอย่างน้อย คอยมาดูกันซิว่าจะทำได้อย่างที่โม้มั้ย !

ขอเข้าเรื่องที่จั่วไว้ดีกว่า กับการอัพเดทคอมมิสชื่น คอมมิสชัน จาก GDI เดือนล่าสุดของผมเองนี่แหละ ซึ่งก็เป็นคอมมิสชั่นของเดือนตุลาคม 2554 ที่ผ่านมา ก็อย่างที่รู้กันดีว่าว่า GDI จ่ายคอมมิสชั่นของเดือนที่แล้ว กลางเดือนนี้ ส่วนรายได้ของเดือนนี้ ก็จะไปจ่ายกลางเดือนหน้า เป็นอย่างนี้มาช้านาน และส่วนใหญ่ก็จ่ายไม่เกินวันที่ 15 ของแต่ละเดือนครับ สบายใจได้ ถ้ายอดขั้นต่ำ (10$ ขึ้นไป) เราถึงและตั้งค่าขั้นต่ำไว้ถูกต้อง เขาก็จะจ่ายออกมาตรงเวลาอย่างแน่นอน

ต้องบอกว่า ช่วงที่ผ่านมา น่าจะ 3-4 เดือน ได้แล้วที่ผมแทบไม่ค่อยได้ เข้ามาทำอะไรกับธุรกิจเลย เนื่องจากอย่างที่หลายคนทราบ ผมเองมีภารกิจงานด้านการสอน กลายเป็นอาจารย์พิเศษบ้าง ประจำบ้าง รวมทั้งรับงานเว็บไซต์จิปาถะ ตามสังขารจะอำนวย ก็เลยไม่ค่อยได้ดูแลทีมงานอะไรเลย แต่ก็ยังมีน้อง ๆ บางส่วนที่ยังคงตั้งหน้าตั้งตาลุยกันเต็มที่ ซึ่งเท่าที่ผมทราบมีน้อง ๆ บางคนยังคงลุยทำโบนัสรายสัปดาห์อยู่เลย ไม่ได้ห่างหายไปกับผมด้วย

ซึ่งการทำงานเครือข่าย สิ่งสำคัญที่สุดคือการดูแลและช่วยเหลือทีมและองค์กรของเรา ดังนั้นผมจึงไม่สามารถมาคุยโม้โอ้อวด อะไรได้ทั้งนั้นว่าทีมงานผมสุดยอด  สร้างรายได้สุดยอดอะไรอย่างนั้น แต่ที่เอาคอมมิสชั่นมาให้ดู ก็เพียงอยากให้น้อง ๆ คนใหม่ รวมทั้งทีมงานเก่า ๆ ได้เห็นว่าธุรกิจอย่าง GDI เขามีความมั่นคง มีความน่าเชื่อถือในระดับที่ไว้วางใจได้ หากเราจริงจัง และเอาใจใส่กว่าที่ผมทำรับรองว่าเราไปได้ไกล แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องมีทิศทางที่ดีและถูกต้องในตัวธุรกิจเสียก่อนนะครับ

ส่วนตัวผมเอง วันนี้อยากประกาศแบบอาโนล์ดว่า “I will be back” อีกสักครั้งครับ  หลังจากช่วงนี้ผมเริ่มคิดถึงเพื่อนรักที่ฝากแนวคิด ฝากธุรกิจไว้ แม้ว่าเพื่อนคนนี้จะได้จากไปแล้ว แต่สิ่งที่ฝากไว้ยังคงถูกส่งต่อไปสู่ทีมงานรุ่นใหม่ ๆ อย่างต่อเนื่อง  ที่ผ่านมา มันไม่ได้สูญเปล่าเลย แต่เรากำลังพยายามสานต่อมันไปข้างหน้านับจากนี้…

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่มีฝัน และมุ่งสู่ความสำเร็จบนเส้นทางที่เราเลือกนี้ครับ

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหายไปนานมาก กลับมาครั้งนี้ เหมือนเป็นก้าวใหม่อีกครั้งของผมครับ เพราะว่าตอนนี้ผมรับบทเป็น “อาจารย์” ไปเสียแล้วครับ ซึ่งสอนด้านเว็บโปรแกรมมิ่งเป็นหลัก พวกงานสอนเขียนเว็บพื้นฐาน เขียนเว็บโปรแกรมมิ่งด้วย PHP ก็มีงานสอนตลอดทุกเดือนไม่ขาดนะครับ ไม่ถึงกับแน่นจนไม่มีเวลาเล่น facebook แต่ก็ไม่ถึงกับว่างจนนั่งอัพเดท status ได้ทุก 10 นาทีครับ ^^

จะว่าไปแล้วมันก็เหมือนโชคชะตาฟ้ากำหนดอะไรสักอย่างให้ผมได้มาจับงานที่ผมรัก  ซึ่งผมก็เคยบ่น ๆ พล่าม ๆ  ไว้หลายครั้งว่าผมเองชอบด้านการสอนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แล้ววันหนึ่งฟ้าก็คงเป็นใจส่งไปไปยืนในจุดที่ผมถนัด  ซึ่งผมเองเพิ่งเริ่มกลับมาจับงานสอนจริงจังเอาเมื่อประมาณ 3 เดือนที่ผ่านมานี้เองครับ  ยังนับว่าเป็นมือใหม่อยู่มาก แม้ว่าที่ผ่านมาจะเคยทำอะไรพวกนี้มาเยอะ แต่ก็ไม่ได้สอนเต็มตัวขนาดนี้ครับ

ถามว่าแล้วสิ่งที่ทำอยู่ทุกวันนี้ มันใช่เป้าหมาย ของผมหรือเปล่า ?

อาจตอบว่าใช่ เสียทีเดียวคงไม่ได้  แต่ถ้าถามว่าเป็นงานทีุ่คุณรักมันมั้ย อันนี้ตอบว่าใช่ได้เต็มปากหล่ะครับ..

แล้วยังไง ลืมเป้าหมาย ไปแล้วหรืออย่างไร ?

ก็คงตอบได้ว่า เป้าหมายนั้นยังอยู่ เป้าหมายนั้นยังคงเดิม แต่เส้นทางในการเดินเข้าหานั้นเราต้องเลือกครับ บางครั้งอุปสรรคทำให้เราต้องเดินอ้อมครับ อย่าคิดว่าคุณจะเดินตรงแค่ิวิธีเดียวเพื่อถึงเป้าหมาย เพราะชีวิตจริงมันไม่ง่าย อุปสรรคมันมีตลอด การเดินอ้อมไม่ได้หมายความว่าละทิ้งเป้าหมาย แต่เป็นการเปลี่ยนเส้นทาง เปลี่ยนแนวทางเพื่อการเข้าสู่เป้าหมาย อาจดูไกล อาจดูช้า อาจดูว่าเหมือนออกห่าง แต่ขอเพียงคุณไม่ลืมมัน สักวันมันก็ไปถึงครับ

แนวคิดประจำใจผมก็คือ “อุปสรรคอาจทำให้ผมเดินอ้อม แต่ไม่ได้ทำให้ผมยอมเดินหนีจากเป้าหมาย”  ใครอื่นอีกหมื่นแสนจะคิดเห็น มองเราด้วยสายตาเช่นไรไม่ใ่ช่ปัญหา  ขอเพียงเรารู้ว่าเรากำลังเดินไปสู่จุดไหน เมื่อไหร่ และอย่างไร ผมก็ว่าพอแล้วนะ

ทุกวันนี้ผมมีความสุขดี ตามประสาคนโสด ที่ไร้ภาระผูกพันธ์ แต่ไม่ใ่ช่ไร้ความรับผิดชอบ คนเราทุกคนย่อมมีความรับผิดชอบต่าง ๆ อันนี้เป็นเรื่องสำคัญ หน้าที่ควรมาเป็นอันดับต้น ๆ แล้วเรื่องอื่นก็จะดีเอง

วันนี้แวะมาบ่น ๆ ไว้เท่านี้ดีกว่าครับ ต่อไปจะลองหาเวลานำสาระดี ๆ มีประโยชน์มาอัพเดทบล๊อกเรื่อย ๆ ดีกว่าเผื่อจะมีประโยชน์กับเพื่อน ๆ หรือคนที่ติดตามอ่าน …

ใครมีความคิดเห็นอะไรอยากพูด อยากฝาก คอมเมนต์ไว้ได้ครับ จริง ๆ ก็อยากจัดคอร์สสอนทำเว็บฟรี ๆ ให้เพื่อน ๆ อยู่อีกเหมือนกันติดที่ว่างานเริ่มเยอะไปหน่อยครับ ^^

ปิดท้ายขายของซะหน่อย เอารูปงานสอนบางส่วนมาแปะ ๆ ไว้ดูเล่นครับ

ขอให้มีความสุขกับสิ่งที่คุณทำครับ

วันนี้ขอเข้าเรื่องตัวเองอีกสักครั้ง  หลังจากพบการเปลี่ยนแปลงบางอย่างขึ้นกับตัวเอง…

เปล่า ! ไม่ได้หล่อขึ้น …
เปล่า ! ไม่ใช่เรื่องน้ำหนักตัว (จริง ๆ อยากให้เพิ่มด้วยซ้ำ)
เปล่า ! ไม่ได้ถังแตก จนต้องไปเกาะแม่กิน 555
และก็ เปล่า ! ไม่ได้ร่ำรวยขึ้น เช่นกัน …

ถ้านั่นคือการเปลี่ยนแปลงที่ทุกคนมองเห็นได้จากภายนอก อาจจะไม่มีอะไรนักสำหรับผมตอนนี้

แต่การเปลี่ยนแปลงบางอย่างภายในจิตใจ ต่างหากที่ผมเองเท่านั้น รับรู้และเข้าใจมันอย่างชัดเจนว่ามันได้เกิดขึ้นกับผม เหมือนกับที่คนรอบข้าง คนในครอบครัวเคยเปรย ๆ กับผมอยู่บ่อยครั้งแต่ผมก็ยังไม่ปักใจเชื่อมัน

สิ่งนั้นคือ “ความอดทน” ครับ ใช่แล้ว มันเข้ามาเป็นเกราะชั้นดีในจิตใจผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แต่ผมรับรู้ได้ว่ามันกำลังทำหน้าที่ของมันได้เป็นอย่างดี หรือนี่กระมังที่เขาเรียกว่าวุฒิภาวะในตัว เมื่อเราโตขึ้นเรื่อย ๆ มันถึงจะเริ่มมีและเริ่มทำงานดีขึ้น ๆ ตามลำดับ

แต่ผมก็ไม่ปักใจเชื่อเสียทีเดียวว่าเกิดจากวัยที่เราเติบโตขึ้น เพราะผมสังเกตว่าก็ยังเห็นคนที่สูงวัยกว่าเราตั้งเยอะแยะ แต่ยังวุฒิภาวะทางอารมย์แย่ ๆ อยู่เต็มไปหมด

ผมกลับเชื่อว่า ภาวะความอดทน ที่เกิดขึ้นภายในตัวผมนั้นน่าจะมาจากการถูกฝึกฝนโดยไม่รู้ตัวอย่างต่อเนื่องหลาย ๆ ปี ที่ผ่านมากับทุกสิ่งที่เราทำ ทุกคำที่เราพูด ก็เป็นได้

ส่วนหนึ่งอาจมาจาก การได้ใช้ชีวิตสมณะเพศ ช่วงบวชกว่า 4 เดือนที่ต้องใช้เจ้าความอดทนนี้เข้ามากำกับเป็นอย่างมาก ต้องตื่นตี 4 ทำวัตรสวดมนต์จน 6 โมงเช้า  ช่วงค่ำก็ 1 ทุ่มครึ่งถึง 3 ทุ่ม เป็นอย่างนี้ทุกวัน ๆ กว่า 4 เดือนเลยทีเดียว

การมีน้ำอดน้ำทน เริ่มแสดงผลชัดขึ้นเรื่อย ๆ ในการใช้ชีวิตแต่ละวันของผม โดยเฉพาะการโลดเล่นบนเส้นทางทำกินสายนี้ (Affiliate และ Freelance) ต้องมีการพูดคุยกับผู้คนอยู่ทุกวี่วัน  ซึ่งผมสังเกตตัวเองว่า เริ่มโกรธคนอื่นยากขึ้น หลายอย่างปล่อยให้มันผ่านไปสักพักก็กลับมาพูดจากันได้ใหม่ ไม่ค่อยแสดงโทสะออกมาบ่อยครั้งเหมือนแต่ก่อน ซึ่งบางเรื่องถ้าเป็นเมื่อก่อนก็คงเป็นฟืนเป็นไฟไปนานแล้ว

อย่างเรื่องเมื่อวานนี้  ตอนสายไปติดต่อเจ้าหน้าที่ที่ไปรษณีย์เนื่องจากมีธนานัติฉบับหนึ่ง ที่ตกหล่นระหว่างทาง คือต้นทางส่งมาแล้ว แต่ไม่ถึงผม ไม่รู้ว่าตกหล่นที่ไหน ช่วงจังหวะที่เข้าไปติดต่อเป็นเวลาสาย ๆ ที่เจ้าหน้าที่ทุกคนกำลังชุลมุนกับงานของตัวเอง แต่ก็ต้อนรับผมดี เรียกให้ไปนั่งรอก่อน เขาจะดำเนินการติดตามให้…

ผ่านไป 30 นาที เจ้าหน้าที่คนหนึ่ง เดินมาบอกว่าโทรไปถามทางไปรษณีย์ต้นทางแล้ว รอให้เขาโทรกลับมายืนยันอีกที ผมก็ ok รอต่อไป…

ผ่านไปอีกเกือบ 30 นาทีได้ เจ้าหน้าที่คนใหม่ เดินมาบอกว่าโทษที คนที่ให้โทรไปตามออกไปข้างนอกแล้ว เดี๋ยวเขาตามให้เอง อืม แปลกทำไมไม่ฝากเรื่องกันไว้ ก่อนออกไปนะ ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร ก็บอกว่ารอได้ แต่รีบหน่อยก็ดีเพราะผมเริ่มหิวข้าวหล่ะ –”

คราวนี้เงียบไปนานครับ เกือบ 40 นาทีได้มั่ง เห็นทุกคนสาละวนกับงานตัวเองผมก็ไม่อยากกวน ก็นั่งอ่านหนังสือรอเพลิน ๆ (แต่หิวข้าวมาก) ผมก็หันไปถามเจ้าหน้าที่ ที่กำลังชุลมุนกับงานตัวเองอยู่ว่าเรื่องไปถึงไหนแล้ว เขาก็บอกว่าเดี๋ยวไปตามให้นะ ก็หายไปสัก 5 นาทีได้ ก็กลับมาพร้อมกับเจ้าหน้าที่คนเก่าที่สัญญาว่าจะไปดูให้

สรุปเขาบอกว่าให้ผมขึ้นไปชั้นบนนะ จะมีแผนกร้องเรียนเรื่องพัสดุหายอยู่ แล้วเดี๋ยวทางไปรษณีย์จะดำเนินการติดต่อไปอีกที ตอนนี้ให้ไปติดต่อข้างบนก่อน

อ้าว ! แม่เจ้า ให้ผมนั่งรอเกือบ 2 ชั่วโมงเชียวนะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะ มีโวยแล้ว แต่ครั้งนี้ผิดไปครับ ผมลุกขึ้นยิ้มแล้วบอกเขาว่า ขอบคุณมากครับพี่ เดี๋ยวผมรีบไปจัดการก่อนนะ เพราะหิวข้าวมากเลยครับ ยังไม่ได้ทานข้าวเช้าเลย (พูดยิ้ม ๆ) โดยไม่ได้รู้สึกโกรธอะไรเขาเลยจริง ๆ นะ เพราะเห็นเขายุ่งกันจริง ๆ ุถึงแม้ว่าอาจจะลืมเรานานไปหน่อย

พอผมพูดเสร็จเจ้าหน้าที่คนนั้น เดินเข้ามาจับไหล่ผมแล้วบอก พี่ขอโทษนะที่ทำให้รู้สึกว่าต้องรอนาน น้องขึ้นไปติดต่อก่อนนะ ถ้ามีปัญหาอะไรลงมาแจ้งพี่ได้ เดี๋ยวพี่ตามให้นะครับ ขอโทษอีกทีนะน้อง

ผมก็พยักหน้ายิ้ม และรู้สึกดีที่เขายังแสดงการขอโทษ ทั้งที่เขาอาจจะทำหรือไม่ก็ได้ จากนั้นผมก็ขึ้นไปติดต่อเรื่องข้างบน แค่แป๊บเดียวไม่ถึง 10 นาทีก็เป็นอันเรียบร้อย

เดินออกมาจากไปรษณีย์ด้วยความรู้สึกว่า เห้ยยย ! ทำไมตรู แปลกไปว๊า ไม่รู้สึกโกรธเขาบ้างเลยรึเนี่ย แต่ก็รู้สึกดีครับที่เราไม่ได้ส่งต่อความรู้สึกไม่ดีจากคนหนึ่งคนไปสู่คนอื่น ๆ อีกหลายคน

ผมจึงกลับมาคิดได้ว่า เราเกิดเป็นคนนะ ควรที่จะเป็น ค คนที่อดทน ไม่จำเป็นต้องเป็นแต่ ท ทหารเท่านั้นที่อดทน ก่อนจากฝากบนกลอนหนึ่งไว้ดังนี้ครับ

ความอดทนนั้นสำคัญเป็นที่สุด
จงอย่าหยุดที่จะตามหาความฝัน
คงจะมีวันไหนเข้าสักวัน
ที่ฝันนั้นจะกลายเป็นความจริง

ขอให้ทุกคนอดทนฟันฟ่าเอาชนะทั้งใจตนเอง และใจผู้อื่นได้ในที่สุดครับ

เคยได้ยินสำนวนโบราณที่ว่า “ฆ่าช้างเอางา เผาป่าหาเต่า” มั้ยครับ แน่นอนคนไทยทุกคนรู้ความหมายของสุภาษิตนี้เป็นอย่างดีอยู่แล้วหล่ะ ประเด็นที่ผมจะเขียนถึงวันนี้ ค่อนข้างเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้พอสมควร อย่างไรหน่ะหรือ ?

คุณรู้จัก GoDaddy.com มั้ยครับ เชื่อว่าคนหลายคนรู้จัก และหลายคนไม่รู้จัก คนที่อยู่บนแวดวงไอที ทำเว็บไซต์ น่าจะต้องรู้จักเป็นอย่างดี  เพราะว่า GoDaddy.com นั้นเป็นผู้ให้บริการจดโดเมนเนมที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงเป็นอย่างดี อันเนื่องมาจากการทำการตลาดที่ไม่หยุดนิ่งของ CEO “Bob Parsons”

และเมื่อไม่กี่วันมานี้ มีกระแส talk of the town บน Social network ถึงความไม่เหมาะสมของพฤติกรรมของตา “Bob Parsons” เข้า เรื่องมันก็มีอยู่ว่า

ตา “Bob Parsons” นี่ได้ใช้เวลาช่วงวันหยุดพักผ่อนที่ Zimbabwe ทำวีรกรรม “ฆ่าช้าง” ที่มากัดกินพืชไร่ของคนในพื้นที่จนเสียหาย โดยแกกับทีมงานได้ลงมือสังหารช้างและอัดเป็นวิดีโอขึ้นเผยแพร่บนเว็บไซต์วิดีโอส่วนตัวของแกเข้าที่ video.me ผู้คนที่ได้เห็นภาพสังหารช้างอันเป็นสัตว์ใหญ่เข้าถึงกับต่อต้านการกระทำของแกในทันที ซึ่งถ้าใครได้ดูในวิดีโออาจจะรับไม่ได้กันเลยทีเดียว อาจเพราะช้างเป็นสัตว์ประจำชาติของเราด้วยก็ได้

มีภาพยืนยันว่าแกลงมือสังหารด้วยตัวเอง

ภาพนี้ เป็นช่วงสาย ๆ ของวันถัดมา ก็มีชาวบ้านในพื้นที่มารุมแย่งเนื้อช้างกันไปทำอาหาร

สังเกตในภาพจะมีหมวกแบรนด์ GoDaddy.com แจกให้ชาวบ้านในพื้นที่ใส่ด้วย

ถ้าคิดว่าภาพนี้ไม่ชัดเจน ตามไปดูวิดีโอในเว็บส่วนตัวของแกก็ได้ แต่บอกไว้ก่อนว่าภาพเสียงค่อนข้างโหดร้ายไปนะครับ ผู้ชมอายุไม่เกิน 13+ ควรได้รับคำแนะนำ ^_^

ถึงตรงนี้หล่ะ ที่ผมเอามาเป็นประเด็น ว่าเห้ยยยย…. นี่มันเป็นการสร้างแบรนด์ หรือทำการตลาดอย่างหนึ่งหรือเปล่า ถ้าใช่ มันต้องทำกันถึงขนาดนี้เลยเหรอ  ก่อนทำแกไม่ทันคิดเลยเหรอว่ามันจะเกิดภาพลบ ต่อต้านขึ้นได้

ถึงตรงนี้เรื่องมันก็เกิดขึ้นแล้ว สำนักข่าวอย่าง ABC ก็เอาไปตีข่าวแล้ว (ตามไปดูเนื้อหาในข่าวได้ที่นี่) ผู้คนก็เริ่มเกิดกระแสต่อต้านขึ้นแล้ว แม้ว่าตัวแกเองจะออกมาแก้ตัวผ่านสื่อว่า มันเป็นการกระทำที่สมควร เนื่องจากช้างเหล่านี้เป็นสัตว์ที่ดุร้ายและทำลายข้าวของชาวบ้านเสียหาย แต่ความเห็นส่วนตัวผมว่าคนต่างหากที่รุกรานป่า อันเป็นที่อยู่ ที่กินของช้าง เมื่อมันไม่มีแหล่งอาหารมันก็จำเป็นต้องมากินพืชผักของชาวบ้าน ดังนั้นอย่าโทษแต่ช้างเลย

และในขณะนี้ กระแสไม่เอา GoDaddy เริ่มรุนแรงขึ้น หลายคนเริ่มประกาศไม่ซื้อ ไม่ใช้สินค้าทุกอย่างของ GoDaddy มีหลายที่เขียนเว็บโจมตีโดยตรงอย่างเช่น nodaddy.com ประกาศให้ทุกคนย้ายโดเมนออกจาก GoDaddy เสียเถอะ เว็บจดโดเมนเนมอย่าง Namecheap.com ก็รับมุก ออกคูปอง BYEBYEGD เพื่อให้ย้ายโดเมนมาที่ตัวเองได้โดย เสียค่าบริการแบบถูกพิเศษเพียง $4.99 ต่อโดเมน

เว็บบอร์ดหลายแหล่งเริ่มตั้งกระทู้ในแนวเดียวกันนี้ เพื่อทำการ บอยคอต (boycott) สินค้าของ GoDaddy จากพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของ CEO Bob Parsons เพียงคนเดียวคนนี้

ในที่สุดแล้วทาง GoDaddy จะเสียหาย และรับมือกับเรื่องนี้ได้มากน้อยแค่ไหน ก็ต้องติดตามกันต่อไป แต่เชื่อว่าถึงจะย้ายโดเมนออกไปจากที่นี่ แต่หลายคนไม่มีทางลืมแกได้แน่นอน ก็แหมนะ มันโหดร้ายเสียจริงเชียว…

คุณหล่ะ มีความเห็นกับประเด็นนี้อย่างไร ?

หายไปหลายวันไม่ได้แวะเวียนมาอัพเดทข่าวคราวอะไรเลย  วันนี้ได้โอกาสหลังจากไปเที่ยว “ตลาดน้ำอโยธยา” กับกลุ่มเพื่อนสมัยเรียนกันมา เลยแวะมาอัพเดทภาพให้ชมกันครับ

ช่วง 1-2 วันมานี้ กรุงเทพฯ และหลายจังหวัดในประเทศไทยเราเข้าสู่ภาวะหนาว ๆ อีกครั้ง หลังจากเพิ่งหนาวสั้น ๆ ไป 2-3 วันเมื่อสัปดาห์ก่อน อากาศบ้านเราแปลกมากนะครับปีนี้ แต่ก็ถือว่ายังดีที่เราไม่ถึงกับเจอภัยพิบัติรุนแรงแบบชาวญี่ปุ่นเขา

ก็อย่างว่า วันนี้เลยได้เดินตลาดน้ำ ในบรรยากาศที่แปลกไป ปกติเดินตลาดน้ำทีไรเหงื่อท่วมตลอด วันนี้บรรยากาศเหมือน Trip เที่ยวภาคเหนือก็ไม่ปาน ก็ดีครับ สบายดี เดินหาของกินเพลินดี และคนก็เยอะมาก คงเป็นวันหยุดที่อากาศดีมาก ๆ เสียด้วย สำหรับข้อมูลตลาดน้ำแห่งนี้ ผมไม่ค่อยมีเท่าไหร่ เลยไม่เล่าดีกว่า แบบว่าตั้งใจไปหาของกินโดยเฉพาะ 555

แ่ต่คร่าว ๆ ที่รู้คือ ตลาดน้ำอโยธยา แห่งนี้ ตั้งอยู่ที่ จ.พระนครศรีอยุธยา นะครับ การเดินทางก็ผ่านตัวเมืองพระนครศรีอยุธยา ไปไม่ถึง 1 กิโลเมตร ถือว่าใกล้จากกรุงเทพฯ มาก ๆ ที่หนึ่ง  ส่วนลักษณะตลาดน้ำแห่งนี้นั้น แตกต่างจากที่อื่นตรงที่เป็นตลาดที่ถูกเซ็ตขึ้นมานะครับ มีการจัดสถานที่ต่าง ๆ ได้สวยงาม ลงตัว และที่สำคัญกว้างขวางมากกว่าทุกตลาดน้ำที่ผมเคยไปเดิน ๆ มา  เนื่องจากไปติดเย็นไปหน่อย ทำให้พวกเราเดินกันได้ไม่ทั่ว สงสัยต้องแวะกลับไปอีกสักรอบหล่ะครับ

เอาเป็นว่าใครว่าง ๆ ก็แวะเวียนไปเที่ยวดูครับ น่าจะประทับใจแน่ ๆ แต่บอกไว้ก่อนวันหยุด คนเยอะมากนะครับ หาที่จอดรถ (แบบฟรี ๆ) ยาก แต่ก็มีที่ฝากแบบเสียเงินนิดหน่อยอยู่ครับ สุดท้ายฝากรูปบรรยากาศที่ผมกับเพื่อน ๆ ถ่ายมาบางส่วนนะครับ

ตัวกู-ของกู ภาพยนต์โดย “สันติ แต้พานิช” (น้องชายโนส อุดมแต้พานิช) ได้ฝากแผลเป็นทางความคิดไว้หลายแผลมากสำหรับผม หลายคำพูด หลายข้อคิดกำลังย้ำ กำลังบอกว่า ขณะนี้ตัวเรายังใช่ตัวเราเองอยู่จริงหรือเปล่า

คำถามหนึ่งเกิดขึ้นว่า มีอะไรที่เป็นของตัวกูเองบ้าง ??

เสื้อผ้า ภาษา ท่าทาง เอกลักษณ์ อาหาร อาชีพ ความชอบ  เหล่านี้มีอะไรเป็นของตัวคุณเองบ้าง หรือที่คุณมี คุณเป็นก็แค่การเดินตาม การลอกเลียน การทำอย่างที่คนอื่น หรือคนส่วนใหญ่บอกให้ทำ

คุณกำลังเดินตามความฝันของตัวเอง หรือเดินตามความฝันของคนอื่น คนส่วนใหญ่
คุณกำลังรู้สึกเหนื่อยกำลังสิ่งที่ทำอยู่หรือเปล่า เพราะว่าสิ่งนั้นมันไม่สนุก มันก็เลยเหนื่อย
คุณได้เป็นตัวของคุณเองบ้างแล้วหรือยัง ?

คำถามเหล่านี้ผุดขึ้นมามากมายหลังรับชมเรื่องนี้จบ และมันคงยังติดค้างในความคิดผมไปอีกนาน จนกว่าเราจะค่อย ๆ ทยอยให้คำตอบกับเรื่องเหล่านี้ได้ ในวันหนึ่ง

วันที่เป็นวันที่ตัวกู-ของกู ได้ถูกแสดงออกมาอย่างเต็มภาคภูมิ

www.youtube.com/watch?v=IWC4BeJORmg

“นายมันโชคดีจัง มีอะไรอย่างนี้ ได้อะไรอย่างนี้ด้วย”

ตั้งแต่จำความได้ ผมได้ยินประโยคนี้เข้าหูจากบุคคลใกล้ตัว หลายครั้งหลายครา ทำไมหรือ เขาเหล่านั้นถึงมักพูดกับคนที่ประสบความสำเร็จอะไรสักอย่าง ว่าเขาเหล่านั้น “ช่างโชคดี” นี่เป็นคำชมหรือคำอิจฉากันแน่

ใช่ มันอาจเป็นคำพูดที่ผู้พูดเกิดความรู้สึกอิจฉาอยู่ในใจก็ได้ จึงพูดเช่นนี้

เพราะคนที่เข้าใจคำว่า “โชค” จะไม่มองคนที่สำเร็จว่าเขาแค่โชคดี เพราะคำจำกัดความของคำว่า โชค นั้นคือ การเตรียมความพร้อม + รับโอกาสที่ผ่านมา  แน่นอนถ้าคุณขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่มีคำโชคดีเกิดขึ้นกับคุณ
ทีนี้ก็อย่างที่หลายคนเคยพูดไว้ว่า “โชคดีของเรา 99% จะมาจากผู้อื่น” คนอื่นจะคิดอย่างไรไม่รู้ แต่ผมเห็นด้วยเต็มร้อย เพราะคุณไม่มีทางโชคดีหรือประสบความสำเร็จ หากไม่มีแรง หรือคนอื่นส่งเสริม เกื้อกูลคุณขึ้นมา อย่างเช่น

ผู้ใหญ่ที่เห็นผลงานดี ช่วยเหลือให้เราต่อยอดได้
เพื่อนดี ๆ ที่ช่วยเหลือในสิ่งต่าง ๆ
คนอื่น ๆ ที่มีอำนาจตัดสินใจว่าจะช่วยเรา ฯลฯ

อะไรเหล่านี้ ล้วนเกี่ยวข้องกับคนอื่นทั้งสิ้น ในการนำโชคมาสู่คุณ แต่คุณเองนั้นต้องเตรียมตัวเองให้พร้อมที่จะรับกับโอกาสเหล่านี้ อย่างที่ว่ามา คุณต้องปรับสภาวะทั้งภายใน (Mind set) ภายนอกที่เกี่ยวกับความรู้ความสามารถของคุณเองอยู่เสมอและกระตือรือร้นอยู่ตลอดเวลา

คนที่จะประสบความสำเร็จ จะไม่อิจฉาคนที่สำเร็จ คนที่ร่ำรวย คนที่สมบูรณ์พร้อมกว่า เพราะการอิจฉา คือการเพิ่มสภาวะความขาดแคลนให้กับตัวเอง มันจะถูกฝังสู่จิตสำนึกว่าคุณขาดแคลนสิ่งเหล่านั้น ยิ่งคุณรู้สึกอิจฉามากเท่าใด คุณเองจะขาดแคลนมากเท่านั้น ดังนั้นจงทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความรู้สึกแบบนี้

ซึ่งโดยสรุปแล้วกฏของโชคลาภนั้นมีสองกฏ คือ

1. กฎแห่งเหตุและผล หรือ The Law of Cause and Effect
2. กฎแห่งแรงดึงดูด หรือ The Law of Attraction

กฎเหล่านี้ เป็นกฎตายตัวของโลก

เมื่อคุณเริ่มเรียนรู้และเข้าใจกฏสองข้อนี้ คุณก็เริ่มเป็นคนหนึ่งที่เริ่มโชคดี
อย่าลืมโชคดี และโชคชะตาของคุณนั้น คุณต้องสร้างมันขึ้นมาเอง

ก็อย่างที่หนังเรื่อง “Gattaca” ทิ้งคำคมไว้ว่า
“There’s no gene for fate ยีนสำหรับโชคชะตาไม่มีหรอกนะ“

วันนี้มีโอกาสแวะร้านหนังสือ เดินไปหมวดแนวพัฒนาตนเอง มีหนังสือออกใหม่หลายเล่มครับ หลังจากกวาดสายตาไล่ตามหน้าปกแล้ว ไปสะดุดหนังสือชื่อคุ้น ๆ เล่มหนึ่ง ชื่อว่า “The Meta Secret” แปลเป็นไทยว่า “สุดยอดเดอะซีเคร็ท”

เห็นทีแรกคิดว่าเป็นภาคต่อของหนังสือ The secret ที่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า เมื่อ 1-2 ปีก่อน แต่พอหยิบมาอ่านหน้าปกก็เริ่มแปลกใจแล้วว่าไม่น่าจะใช่ เพราะเขาโปรยไว้ว่า “กฏแห่งแรงดึงดูดเป็นเพียง 1 ใน 7 ความลับเท่านั้น”

โอ้ ! เจอคำโปรยแบบนี้นี่มันข่มทับ the secret กันเลยทีเดียวเชียว หน้าปกระบุว่าผู้เขียนคือ เมล กิลล์ และเรียบเรียงเป็นภาษาไทยให้เราได้อ่านกันโดยคุณ ดนัย จันทร์เจ้าฉาย ครับ

ลองเปิดดูเนื้อหาข้างในสักนิด เริ่มจากคำนิยม จากบุคคลดัง ๆ เพียบเลยครับ ไม่ว่าจะเป็น พระมหาวุฒิชัย (ว.วชิรเมธี) , ดร.องอาจ ชุมสาย ณ อยุธยา , ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นพ. ประเวศ วะสี, อาจารย์วศิน อินทสระ, ทันตแพทย์สม สุจีรา, ดร. วรภัทร์ ภู่เจริญ อืมการันตีด้วยบุคคลเหล่านี้ เชื่อว่าต้องไม่ธรรมดาหล่ะครับ

หลังจากเปิดอ่านไปผ่าน ๆ พบว่าเนื้อหาน่าสนใจทีเดียวครับ เริ่มตั้งแต่ประวัติผู้เขียนที่เหมือนฟื้นจากความตาย ทำให้เขาเหมือนได้กลับมาใช้ชีวิตใหม่ ผู้เขียนค่อนข้างลึกซึ้งด้านอภิปรัชญามาก เขาสรุปว่าจริง ๆ แล้วกฏแรงดึงดูดนั้นเป็นเพียง 1 ในอีก 7 ความลับของจักรวาลที่เรายังไม่รู้ ที่เขาเรียกมันว่า “7 ความลับเหนือโลก!” ซึ่งประกอบไปด้วย

กฎแห่งมโนนิยม
กฎแห่งการสั่นสะเทือน
กฎแห่งขั้วตรงข้าม
กฎแห่งจังหวะ
กฎแห่งเพศ
กฎแห่งเหตุและผล
และกฎแห่งความสอดคล้องกัน

เนื้อหาแต่ละบทแต่ละตอนลึกซึ้งมากครับ ผมยังไม่ซื้อกลับมา จะรอซื้อเวอร์ชั่นปกแข็งและมี แถมภาพยนตร์ดีวีดี (ซึ่งยังไม่ออก หรือออกแล้วแต่ที่ร้านยังไม่มีก็ไม่รู้)  คิดว่าเล่มนี้อ่านแล้วน่าจะได้มุมมองและแนวคิดที่ลึกซื้งยิ่งขึ้นครับ

แต่อย่างไรก็ตามกฏแรงดึงดูดนั้นเขียนว่า Attractions rule
สังเกตคำว่า Attractions นะครับ มันมาจาก Attr+actions (การลงมือ)
ถ้าเราไม่ยอม Actions (ลงมือ) กฏไหนก็ไม่ส่งผลอะไรกับเรานะครับ

www.youtube.com/watch?v=8Vx3hN1u0EA

โชคดีและมีความสุขทุกท่านครับ

วันนี้หยิบหนังสือของคุณบัณฑิต อึ้งรังสี เล่มรวบรวมใหม่เกี่ยวกับกฏแห่งความโชคดีอ่าน ๆ ไปแล้วสะดุดกับคำคมในหนังสือเยอะมาก

หนึ่งในนั้นคือคำคมจาก ซิก ซิกล้า (Zig Ziglar) นักเขียน นักพูด ผู้สร้างแรงบันดาลใจอันดับต้น ๆ ของอเมริกา ผมอ่านหนังสือเกี่ยวกับ การพัฒนาตัวเอง (Self Improvement) มาก็เยอะ แต่ยอมรับว่า
เพิ่งจะรู้จักชื่อ ซิก ซิกล้า เอาก็จากหนังสือคุณบัณฑิตนี่เอง และเพิ่งรู้ว่าคนนี้แหละของจริง เจ้าของคำคมอมตะมากมายที่พวกเราได้ยินกันมา

กลับจากร้านหนังสือเลยมาค้นๆ ในอินเตอร์เน็ตหาคำคมของเขาเพิ่มเติม และถือโอกาสเอามารวบรวม ไว้ให้ทุกคนที่นี่ด้วยเลย  ต้องขออภัยเจ้าของเว็บบางส่วนที่ไม่ได้ให้เครดิต (เพราะเอามาจากหลาย ๆ เว็บ ทั้งไทยและอังกฤษ)

You cannot tailor-make the situations in life but you can tailor-make the attitudes to fit those situations.
คุณไม่สามารถปรับแต่งสถานการณ์ในชีวิตได้ แต่คุณปรับทัศนคติให้เหมาะกับสถานการณ์ได้

Sometimes adversity is what you need to face in order to become successful.
บางทีเคราะห์ร้ายก็เป็นสิ่งที่คุณต้องเผชิญ เพื่อก้าวข้ามสู่ความสำเร็จ

Success is dependent upon the glands – sweat glands.
ความสำเร็จขึ้นอยู่กับหยาดเหงื่อ

Success is the maximum utilization of the ability that you have.
ความสำเร็จคือการได้ใช้ความสามารถที่มีอยู่ทั้งหมดของคุณอย่างเต็มที่

The way you see people is the way you treat them.
คุณมองคนอย่างไร คุณก็จะปฏิบัติต่อเขาอย่างนั้น

Remember that failure is an event, not a person.
จำไว้ว่าความล้มเหลวคือเหตุการณ์ ไม่ใช่คน

Positive thinking will let you do everything better than negative thinking will.
การคิดบวกทำให้คุณทำอะไรได้ดีกว่าการคิดลบ

People who have good relationships at home are more effective in the marketplace.
คนที่มีความสัมพันธ์ในครอบครัวดี มักทำมันได้ดีในตลาดด้วย

People often say that motivation doesn’t last. Well, neither does bathing – that’s why we recommend it daily.
คนชอบพูดกันว่าแรงจูงใจในการทำงานมันไม่เหลือ ก็แล้วทำไมเรายังอาบน้ำได้ทุกวันโดยไม่เห็นต้องมีแรงจูงใจ

People don’t buy for logical reasons. They buy for emotional reasons.
คนไม่ได้ซื้อของด้วยเหตุผลทางตรรกะ เขาซื้อด้วยเหตุผลด้านอารมณ์

Money won’t make you happy… but everybody wants to find out for themselves.
เงินไม่ได้ทำให้เรามีความสุข แต่ทุกคนก็ต้องการรู้ความจริงข้อนี้ด้วยตัวเอง

Money isn’t the most important thing in life, but it’s reasonably close to oxygen on the “gotta have it” scale.
เงินไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต แต่ก็เหมือนออกซิเจนที่จำเป็นต้องมีมัน

Many marriages would be better if the husband and the wife clearly understood that they are on the same side.
ชีวิตแต่งงานจะดีขึ้นมาก ถ้าสามีและภรรยามีความเข้าใจที่ชัดเจนว่าเขาอยู่ข้างเดียวกัน

It’s not what you’ve got, it’s what you use that makes a difference.
สิ่งที่ทำให้คุณแตกต่าง ไม่สิ่งที่คุณมีแต่เป็นสิ่งที่คุณใช้

It was character that got us out of bed, commitment that moved us into action, and discipline that enabled us to follow through.
สิ่ง ที่จะทำให้เราผ่านสิ่งต่างๆไปได้ คือ อุปนิสัยที่ทำให้เราลุกจากที่นอน ความรับผิดชอบในการลงมือทำตามพันธสัญญา และการมีวินัยต่อตนเอง

If you want to reach a goal, you must “see the reaching” in your own mind before you actually arrive at your goal.
ถ้าคุณต้องการไปให้ถึงเป้าหมาย คุณต้องมองเห็น “การถึงจุดหมาย” ในใจตัวเองก่อนที่จะไปถึงเป้าหมายนั้นจริงๆ

If you go looking for a friend, you’re going to find they’re very scarce. If you go out to be a friend, you’ll find them everywhere.
ถ้าคุณจะออกไปหาเพื่อน คุณจะพบว่าเพื่อนเป็นสิ่งที่หาได้ยากมาก แต่ถ้าคุณออกไปเพื่อเป็นเพื่อน คุณจะพบเพื่อนอยู่ทุกหนแห่ง

Failure is a detour, not a dead-end street.
ความล้มเหลวคือทางอ้อม ไม่ใช่ทางตัน

Every obnoxious act is a cry for help.
การกระทำที่น่ารังเกียจคือการร้องขอความช่วยเหลือ

และปิดท้ายด้วยประโยคยอดฮิตอมตะที่หลายคนน่าจะเคยได้ยิน ใช่แล้วครับประโยคนี้

If you can dream it, then you can achieve it. You will get all you want in life if you help enough other people get what they want.
ถ้าคุณฝันถึงมันได้ คุณก็ไปถึงมันได้ คุณจะได้ทุกสิ่งที่คุณต้องการถ้าคุณได้พยายามมากพอที่จะช่วยให้ผู้อื่นได้รับในสิ่งที่เขาต้องการ

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนประสบความสำเร็จในชีวิตนี้ครับ

ขอบคุณที่มาบางส่วน
http://pr-howdy.blogspot.com/
http://www.brainyquote.com/quotes/authors/z/zig_ziglar.html

สาเหตุสำคัญเพราะมันเป็นวัดหยุดงานไงหล่ะ  สัตว์โลกผู้น่าเวทนา  ต้องกระเสือกกระสนออกจากที่นอนอันอบอุ่นตั้งแต่เช้ามืดวันจันทร์ตรากตรำอยู่กับงานหนักราวกับเป็นเครื่องจักร สัปดาห์ละ 5-6 วัน จนกว่าเขาจะได้ซมซานกลับบ้านในตอนค่ำวันศุกร์  เรี่ยวแรงถูกสูบแทบจะเหือดแห้งซีดเซียว  อ่อนล้าจนอยากหลับชั่วชีวิต

เสาร์อาทิตย์คือวันที่พวกเขาจะได้นอนแผ่อยู่กับบ้าน  ไม่ผิดกับคนป่วยกำลังฟักฟื้น สะสมเรี่ยวแรง  เหลือบมองผู้คนรอบ ๆ ตัวด้วยแววตาเรียกร้องความเห็นอกเห็นใจ พลางตีหน้าสยดสยองเมื่อนึกถึง “วันจันทร์” อันโหดเหี้ยมที่กำลังมาถึง นั่นคือภาพชีวิตของผู้คนส่วนใหญ่ในสังคมแห่งนี้

ตรงกันข้าม… สำหรับพวกเรา!

วันหยุดเป็นเรื่องออกจะน่าเบื่อหน่าย เราอยู่กับวันหยุดแบบเฉย ๆ เอามาก ไม่ได้รู้สึกว่ามันพิเศษกว่าวันอื่น ๆ ตรงไหน  แถมวันวันหยุดยังมีเรื่องน่าเบื่ออีกตั้งเยอะสำหรับพวกเรา ไม่ว่าจะสวนสาธารณะ สนามกีฬา หรือห้างสรรพสินค้า ต่างแออัดไปด้วยมนุษย์ผู้โหยหาวันพักผ่อน จนสถานที่พวกนี้ไม่ค่อยเหลือบรรยากาศแห่งความเบาสบายให้เราได้เสพ

มีบางคนบอกว่าชีวิตพวกเราน่าอิจฉาออก ไหนจะใช้วันธรรมดาได้อย่างเต็มที่ และหลบหลีกความแออัดตามสถานที่สาธารณะในวันหยุดได้อย่างใจแล้ว ทำไมจะต้องเบื่อด้วยเล่า….

น่านสิ  พวกเราคงยังไม่มีคำตอบให้พวกเขาหรอก จนกว่าจะลองมาเป็นคนประเภทเราดู ว่ามั้ย…

ส่งท้ายด้วยเพลง Stay The Night จาก James Blunt ครับ

www.youtube.com/watch?v=x1yOGhnmYfI

ปล. ขอบคุณที่มาบทความบางส่วนจาก มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับวันที่ 11-17 กุมภาพันธ์ 2554

อะไรในคือสินทรัพย์ที่มีมูลค่ามากที่สุดของคุณ ?

บางคนว่าความรู้ บางคนว่าความสามารถ บางคนว่าทักษะพิเศษต่าง ๆ ซึ่งก็มีส่วนถูก แต่ผมเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีมูลค่าสูงสุดเป็นแน่ ไม่เช่นนั้นคนคนนั้นจะต้องประสบความสำเร็จในระยะยาวอย่างยั่งยืนไปแล้ว

ผมกลับเชื่อว่าสิ่งที่มีมูลค่ามากที่สุดในตัวคุณคือ Image หรือ Personal brand นั่นคือภาพลักษณ์ที่ดี ของตัวคุณนั่นเองครับ จริงหรือที่ว่า branding นั้นมีมูลค่าสูงยิ่งนัก

เอาง่าย ๆ ครับ ทำไมบริษัท องค์กรน้อยใหญ่ทั้งหลายแหล่ ต้องพยายามสร้างและรักษาภาพลักษณ์ก่อนเรื่องอื่นใดเล่าครับ เหตุนี้มันจึงต้องมีเรื่อง CSR , CRM อะไรพวกนี้ในองค์กรของพวกเรา  และภาพลักษณ์ที่ดีนี่เองที่จะส่งผลให้ตัวบุคคลหรือองค์กรเหล่านั้นประสบความสำเร็จในระยะยาวอย่างยั่งยืน

ภาพลักษณ์ที่ติดลบนั้นส่งผลร้ายกับคุณและองค์กรแน่ ๆ ครับ ในไม่ช้าก็เร็ว โดยธรรมชาติแล้วคนเรามักสนใจและเสพติดกับเรื่องร้าย ๆ ง่ายกว่าเรื่องดีเสมอ เมื่อภาพลักษณ์ของคุณเกิดติดด้านลบขึ้นมา ย่อมจะส่งผลให้เกิดการจดจำในใจผู้คนครับ และนั่นไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

แบรนด์ที่เข้มแข็งบวกภาพลักษณ์ที่ดี จะสร้างมูลค่าให้คุณมากเกินกว่าที่คุณจะคำนวณออกมาได้ ยิ่งในระยะยาวแล้วมันมหาศาล ยกตัวอย่างเช่น

มีคนเสียงดี ร้องเพลงเก่ง ๆ เยอะมั้ย คำตอบก็คือเยอะ แต่ถามว่า “พี่เบิร์ด ธงชัย” ร้องเก่งมั้ย ก็เก่งก็เสียงดี แต่พี่เบิร์ดไม่ได้มีแค่ร้องเก่งเสียงดี แต่พี่เขาีมี branding และภาพลักษณ์ที่ดีฝังอยู่ในใจคนส่วนใหญ่ครับ ดังนั้นเมื่อพี่เขาจะขยับทำอะไรมันก็สร้างมูลค่าได้มากมายเสมอ

อีกตัวอย่าง ถามว่ามีครูสอนวิชาเคมีเก่ง ๆ เยอะมั้ย ในบ้านเรา ตอบได้เลยว่าเยอะมาก แต่ถามว่ามีครูคนไหนที่คนส่วนใหญ่ รู้จักและมองว่าเขาสอนเคมีได้น่าสนใจมาก คำตอบคือ “ครูอุ๊” ใช่มั้ยครับ เด็กเคมีใคร ๆ ก็อยากเรียนกับครูอุ๊แน่ๆ

ก็อย่างที่คุณบัณฑิต อึ้งรังสี เขียนเล่าเรื่อง วาทยากรคนที่มีภาพลักษณ์และชื่อเสียงดีมาก ๆ คนหนึ่ง ไว้ในหนังสือ “ทำสิ่งที่รักอย่างไรก็รุ่ง” ไว้ว่า วาทยากรคนนี้ จะไม่ค่อยรับงานพร่ำเพรื่อ จะรับแต่งานที่ตนเองรักและสนใจจริง ๆ เท่านั้น ไม่สนใจว่าจะได้เงินมากหรือน้อย แต่ถ้างานไม่น่าสนใจเขาก็ไม่รับเลย ด้วยความที่แกมีเชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับระัดับท๊อปๆ ของโลก แกพูดติดตลกไว้ว่า “ผมรับงานงานหนึ่งแล้วหยุดยาวจนกว่าของกินในตู้เย็นหมดน่านหล่ะ ถึงจะออกมาอีกครั้ง”

แต่ถึงเขาจะเลือกงานขนาดนี้ แต่งานล่าสุดที่เขารับนั้น เรียกค่าตัวได้ $1,300,000 คิดเป็นเงินไทยก็เกือบ 40 ล้านบาทเลยทีเดียว เห็นอย่างนี้แล้วเชื่อมั้ยว่าแบรนด์ดี ภาพลักษณ์ดี มูลค่าในตัวเยอะแค่ไหน

รู้อย่างนี้แล้ว ทำไมหล่ะ ? จึงยังมีหลายคนสร้างภาพแย่ ๆ ให้กับตัวเอง ให้คนมอง Image ของตัวท่านติดลบ เพียงเพราะท่านหวังผลประโยชน์อะไรเพียงช่วงสั้น ๆ แล้วจากไป ในชีวิตนี้ท่านอยากให้คนจดจำท่านแบบไหนกันหรือ ? ลองถามตัวเองดูครับว่าในที่สุดแล้วท่านอยากให้คนจดจำท่านใดภาพแบบไหน

มีหลายครั้งที่มีความคิดบางอย่างแว๊บ เข้ามาในหัวผม ระหว่างอยู่กับความเงียบ ความว่าง ความคิดที่ว่านั้นคือการเริ่มถามตัวเองว่า ตกลงแล้วชีวิตนี้ผมอยากเป็นคนที่จากไปแบบไหน จากไปแบบที่คนยังจดจำบางสิ่งดี ๆ ไว้ได้ เหมือนที่เขากล่าวว่า ก็จากไปแต่ร่างกายแต่ชื่อเขายังจดจำตลอดไป

ถ้าการร่ำรวยด้วยทรัพย์สินเงินทอง แล้วตายจากไปเพียงค่อนวัน คนก็แทบจะลืมไปแล้วว่าเคยมีคนอย่างคุณอยู่บนโลกใบนี้ กับคนที่ชั่วชีวิตสร้างแต่สิ่งดี ๆ เพื่อสังคม เพื่อคนรอบข้าง เพื่อโลกใบนี้ ต่อให้ไม่ได้ครอบครองทรัพย์สินล้นฟ้าอะไร แต่เมื่อจากไป เขาจะอยู่ในใจผู้คนตลอดกาล

นี่คือคำถามที่ผุดเข้ามาในหัวผมบ่อยครั้งมากในระยะนี้ หรือผมต้องเลือกอะไรบางอย่าง เพื่อบั้นปลายที่น่าจดจำ…

ห่างหายไปพักใหญ่ พอดีว่าไปซุ่มใช้เวลาปรับระบบให้กับเว็บ 21millionaire.com ซึ่งก็เพิ่งแล้วเสร็จในส่วนแรก นั่นคือส่วนของหน้า Landing Page ที่เปลี่ยนโฉมใหม่ทั้งหมด เพื่อให้เข้ายุคสมัย Social Network และอิง Concept ที่ว่า Simple is the best (เรียบง่ายแต่ได้ผล)  คิดว่ารูปแบบที่ปรับปรุงมาครั้งนี้คงถูกใจทีมงาน เพื่อน ๆ นักธุรกิจกันนะครับ

นอกจากหน้าแลนดิ้งเพจ แล้วยังปรับในส่วนของตัวโลโก้ใหม่อีกด้วย เพื่อให้โลโก้ดูเด่น และเรียบง่าย จึงเลือกใช้สีสันที่เรียบ ๆ แต่น่าจะดูดีและง่ายต่อการจดจำนะครับ

พูดถึงระบบ 21Millionaire.com นี้ก็รับใช้นักธุรกิจ GDI ในเมืองไทยเป็นเวลาเกือบปีครึ่งแล้ว (เปิดตัว 3 ตุลาคม 2552) ซึ่งก็มีนักธุรกิจหน้าเก่า หน้าใหม่ แวะเวียนเข้า  ๆ ออก ๆ กันมาเรื่อย ๆ ครับ  ก็เป็นปกติของการทำธุรกิจครับ มีทั้งคนสำเร็จ ล้มเหลว ล้มเลิก เป็นวัฏจักร คนที่สำเร็จก็คือคนที่มีความอดทน และต่อสู้กับปัญหาอุปสรรคอยู่เสมอครับ

ก่อนจากวันนี้ก็ฝากกันช่วยแสดงความคิด ความเห็นต่อการปรับปรุงระบบครั้งนี้ด้วยครับ ในฐานะคนพัฒนาระบบ จะมีประโยชน์ในการนำไปปรับปรุงต่อยอดอะไรใหม่ ๆ ได้เสมอครับ

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนประสบความสำเร็จในเส้นทางที่ตัวเองเลือกครับ

ตอนที่แล้ว ผมเริ่มได้แบ่งปันเกี่ยวกับเรื่อง CSS และจริง ๆ ก็อยากเขียนเก็บไว้ทบทวนความลืม (เพราะจำไม่ได้ทุกที ที่ต้องใช้งาน) คราวที่แล้วพูดเรื่อง จัด div ให้ได้ดั่งใจนึก ไปแล้ว ซึ่งก็เป็นเรื่องพื้นฐานแรก ๆ ที่ต้องรู้เลย เกี่ยวกับการเขียนเว็บด้วย CSS นะ

วันนี้เอาเรื่องปวดตับ ต่อมาสำหรับมือใหม่ ที่เริ่มฝึก CSS จะต้องเจอแน่ ๆ เลยก็คือ เรื่องการ การจัดกลางของ div ซึ่งปกติคนที่ใช้ Table ทำเว็บมาก่อน มันก็หมูหล่ะนะ แค่สั่ง table ให้มัน align=”center” ก็กลางหน้าจอหล่ะง่ายโคตร

แต่กับ div ไม่อย่างนั้นดิ แม้เราจะใส่ค่า align เป็น center ให้มัน แต่มันก็ยังดื้อไม่กลางจอให้อยู่ดี

มือใหม่เลยได้พาล ปวดตับกันไปทุกรายแหละ งั้นมาดูวิธี จัด div กลางจอแบบง่าย ๆ จากประสบการณ์ลองผิด ลองผิด และลองผิด มาหลาย ๆ แบบของผมกันดีกว่า

จากภาพด้านบนนี้ เราต้องการสร้าง div ขึ้นมาอันหนึ่ง ซึ่งมีขนาด 960px ซึ่งขนาดนี้เป็นมาตรฐานสำหรับจอความละเอียด 1024 จะออกมาดูดีทีเดียว เอาเป็นว่าขนาดนิยมหละกัน และแน่นอนเราต้องการให้อยู่กลางจอเป๊ะ ๆ ด้วย

ไม่ยาก เริ่มจาก เขียนคลาสไว้ใน style ขึ้นมาอันแรกก่อน

<style>
.wraper{
 margin-left: auto;
 margin-right: auto;
 width: 960px;
 background-color:#CCC;
 overflow:hidden;
}
</style>

ผมตั้งชื่อคลาสว่า .wraper นะครับ คลาสนี้ใช้สำหรับ div นอกสุดที่คลุม div อื่น ๆ ภายในทั้งหมดอีกที ส่วนใหญ่ div นี้ก็จะเอาไว้ใส่พวกพื้นหลังของเว็บไซต์ครับ

สังเกต การกำหนดค่าในคลาสนี้ หัวใจสำคัญเลยคือ
กำหนดขนาดให้เว็บคุณซะ จะเอาเท่าไหร่ ตัวอย่างนี้ก็ width:960px;
และต้องไม่ลืมกำหนด  margin-left และ margin-right ให้เป็น auto ซึ่งสองตัวนี้แหละที่ทำให้ div มันจัดกลางครับ
สุดท้ายเหมือนที่บอกตอนที่แล้ว ถ้าต้องการให้มันคลุมตลอดทั้งแนวตั้งก็ต้องไม่ลืมค่า overflow:hidden;
ส่วนพื้นหลังจะใส่เป็นสีหรือรูปภาพก็ว่ากันไป ในตัวอย่างนี้ใส่สีเทาให้มันครับ background-color:#CCC;

ต่อมาก็ลองเอาคลาสไปใส่ดูดังโค๊ดนี้ครับ

<div class="wraper"></div>

เท่านี้ครับรับรองมันเด้งไปอยู่กลางจอให้ทันที

ต่อมาประยุกต์ต่อหน่อย ถ้าต้องการเพิ่มส่วนของ header , content, footer ดังรูปด้านล่างนี้หล่ะ

ก็ไม่ยากฮะ เราก็สร้าง class ขึ้นมาอีก 3 คลาส และ div อีก 3 div เอาไปใส่ไว้ข้างใน div สีเทานี้ครับ

สร้างคลาสใน style เพิ่มอีก 3 คลาสครับตั้งชื่อว่า .header, .content, .footer ครับ

<style>
.wraper{
 margin-left: auto;
 margin-right: auto;
 width: 960px;
 background-color:#CCC;
 overflow:hidden;
}

.header{
 position:relative;
 background-color:#F90;
 margin:5px;
}

.content{
 position:relative;
 background-color:#09F;
 margin:5px;
}

.footer{
 position:relative;
 background-color:#960;
 margin:5px;
}
</style>

ทั้งสามคลาสที่ผมสร้างขึ้นใหม่ ผมกำหนดสี background-color ให้ต่างกัน เพื่อให้สังเกตได้ง่าย ๆ เฉย ๆ ครับ เวลาเอาไปใช้งานจริง ก็กำหนดเองได้ตามสะดวก จะใส่พื้นหลังหรือไม่ก็ได้ และก็ใส่ค่า margin:5px;  ไว้ด้วยเื่พื่อให้สังเกตเห็นหลังสีเทาครับ ไม่งั้นขนาดมันจะซ้อนกันพอดี

ส่วนค่า position:relative นี่ก็ใส่ไว้ให้มันแจ่มกับทุก browser ซึ่งปกติไม่ใส่มันก็แสดงผลได้ดีเกือบทุกบราวเซอร์แล้ว ยกเว้น IE น่านแหละ เรียบร้อยแล้วมาสร้าง div เพิ่มเิติมให้เสร็จครับ

<div class="wraper">

<div class="header">Header</div>
<div class="content">Content</div>
<div class="footer">Footer</div>

</div>

สังเกต div ใหม่ทั้งสาม จะอยู่ภายใน div ที่ใช้คลาส wraper นะครับ

เท่านี้เองก็เป็นอันเรียบร้อย ที่เหลือเราก็จัดการใส่เนื้อหาใน div แต่ละส่วนได้ตามสะดวกครับ
วันนี้เอาเท่านี้ก่อนครับ คราวหน้าจะมาต่อถึงเทคนิคการใส่พื้นหลัง background แบบเทพ ๆ อย่างที่เว็บใหญ่ เว็บดัง เขาทำกันให้ดูครับ

สนุกกับการเริ่มต้น CSS ครับผม

แบบว่าอะไร ๆ ก็เคย Table (ตาราง) ๆ มาจนติดอยู่ในกรอบของตารางไปแล้ว แต่ไม่ได้หล่ะยุคนี้ใคร ๆ เขาก็ table less กันทั้งนั้น เขาว่าเว็บ 2.0 มันต้องสะอาด เรียบง่าย รวดเร็ว และดูดี ซึ่งการจะให้ได้มาซึ่งสี่อย่างนี้ ว่าไปแล้วไม่ง่ายเลยครับ

แต่เอานา ! มัวแ่ต่บ่น มันก็ไม่พัฒนาไปไหนอยู่ดี ก็ปรับเปลี่ยนมันซะ ไม่มีใครมาเปลี่ยนเราหรอก ถ้าไม่เริ่มด้วยตัวเอง ว่ามะ

วันนี้ได้เริ่มฝึกตั้งแต่พื้น ๆ CSS เลยก็ว่าได้

เอาที่เรื่องแรกที่ได้เรียนรู้วันนี้ละกัน

DIV อ่านว่า ดิฟ ดี๊ป หรืออะไรก็แล้วแ่ต่ แ่ต่มันคือหัวใจของการเริ่มต้นเขียน CSS เลย
div เขียนอยู่ในรูป <div>…</div> คล้าย tag ทั่วไป ทำงานเหมือนกล่อง (box) กล่องหนึ่ง

การทำงานจริง จะต้องมี div หลัก div รอง ซ้อน ๆ ทับ ๆ กันฮับ ไม่สามารถสร้างอันเดียวแล้วจบได้
จะจัด div อย่างไรให้ได้ดั่งใจนึก มาเริ่มกันครับ

จากรูปนี้ ต้องการสร้าง 3 div มี div ใหญ่สีเขียน ครอบ div รูปด้านซ้าย และ div สีม่วงที่เป็นข้อความด้านขวา

ทำอย่างไร ?

เริ่มจากสร้าง CSS Class ขึ้นมา 3 คลาสนะครับ คือ item , pic และ info

ดังโค๊ดด้านล่างนี้

<style>
.item{width:310px; padding:10px; overflow:hidden; background-color:#9F0}
.item .pic{float:left; width:100px; background-color:#F93}
.item .info{float:right; width:200px; background-color:#C9F}
</style>

.item สำหรับกล่องใหญ่ (สีเขียว) ให้ขนาด width 310px และเว้นระย (padding) เป็น 10px ที่สำคัญอย่าลืมใส่  overflow:hidden ไม่งั้นกล่องเขียวจะไม่คลุมตามลงมาตามแนวตั้งนะครับ มันจะสูงแค่บรรทัดเดียว (นี่เป็นปัญหาปวดตับแรกที่เจอ ดังนั้นใ่ส่มันไว้ซะ overflow:hidden หน่ะ)

.pic อยู่ใน .item อีกที และกำหนดให้มัน float (ลอย) left นั่นคือลอยอยู่ด้านซ้ายภายใน class item ครับ และให้มีขนาด 100px

.info ก็เช่นกันอยู่ใน .item ให้มันลอยอยู่ด้านขวาเลยใส่ float:right ไป ขนาดก็ 200px

เรียบร้อยสำหรับ 3 คลาสเิริ่มต้น

ต่อมา ก็จับคลาสทั้งสามอันนี้เข้าไปใน div ดังโค๊ดด้านล่างนี้

<div class="item clearfix">
<div class="pic">รูปภาพ</div>
<div class="info">ข้อความ</div>
</div>

สังเกตุ div หลักใส่ clearfix ไปด้วยเพื่อให้แจ่มกับทุก browser ครับ
เท่านี้ก็เรียบร้อยหล่ะ สวยงาม เริ่มจากก้าวแรก ๆ แล้วค่อยต่อยอดออกไปครับ

แล้วอะไร คือสิ่งที่คุณเรียกว่า “ประสบความสำเร็จในชีวิต” กันหล่ะ

สำหรับผมคำว่า “ประสบความสำเร็จ” หมายรวมถึง 4 เรื่องต่อไปนี้

1. การงาน
2. การเงิน
3. ความสัมพันธ์และความรัก
4. สุขภาพ

เชื่อว่า มีหลายคนให้นิยามของความสำเร็จ ที่เรื่องชื่อเสียง หรือเงินทอง เสียเป็นส่วนใหญ่ แต่เชื่อเถอะแค่นี้ไม่สามารถทำให้ชีวิตคนมีความสุขได้อย่างแท้จริงหรอก

องค์ประกอบของความสำเร็จจึง เป็นเรื่องของความสมดุลในทั้ง 4 เรื่องที่ยกมานั้น เน้นว่าความสมดุล ไม่ใช่เอนเอียง ไปกับอย่างใดอย่างหนึ่ง

แล้วเราจะสร้างความสมดุลกับทั้งสี่เรื่องนี้ให้เกิดขึ้นได้อย่างไร
คำตอบคือ “วินัย” ครับ

ฟังไม่ผิดหรอก ถ้าคุณ ๆ หรือใคร ๆ ก็ตามอยากได้ความสมดุล และเสรีภาพ (Freedom) ให้กับชีวิต คุณจำเป็นต้อง มีวินัย ครับ และต้องมีวินัยอย่างเคร่งครัดเสียด้วยกว่าจะสร้างสิ่งเหล่านี้มาได้

วันนี้ ลองทบทวนและถามตัวเองดูสิว่า ชีวิตเราขณะนี้เป็นอย่างไร ?

• เรามีความสุขและพึงพอใจกับงานที่ทำอยู่หรือไม่ ?
• เราพึงพอใจด้านภาวะการเงินที่เป็นอยู่หรือไม่ ?
• ความรักและความสัมพันธ์กับครอบครัว คนรัก และเพื่อนของคุณหล่ะเป็นอย่างไร ?
• สุขภาพของคุณดีแย่แค่ไหนแล้ว ?

เมื่อใดก็ตามที่คุณพึงพอใจ และสมดุลชีวิต (Balance of Life) ข้างบนนี่ได้แล้ว ผมเชื่อว่าคุณเป็นคนที่ “ประสบความสำเร็จ” คนหนึ่งแล้่ว

แล้วเราจะต้องเริ่มอย่างไรดี ?

จริง ๆ ผมเชื่อว่าทุกคนน่าจะพอรู้คำตอบอยู่แล้ว ว่าจะต้องเริ่มจัดระเบียบอะไรให้กับชีวิตตัวเองบ้าง ขาดก็แต่การลงมือทำอย่างจริงจังและสม่ำเสมอ ยกตัวอย่างเช่น

• จัดระเบียบเวลาในการนอน การทำงาน การเรียนรู้ การพักผ่อน ให้เป็นระบบระเีบียบ
• แบ่งเวลาไปออกกำลังกาย หรือเล่นกีฬาที่ชื่นชอบสัปดาห์ 1-2 ครั้งดู หรือวันละ 30-60 นาที
• หาเวลาไปเข้าวัดทำบุญ เดือนละ 1-2 ครั้ง หรือถ้าทำได้ทุกวันพระก็จะยิ่งดี (เชื่อหรือไม่ว่า คนที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่จะทำบุญและแบ่งปันอยู่สม่ำเสมอ)
• หากิจกรรมที่เราสนใจเป็นพิเศษเข้าร่วมทำดู เช่นชอบเล่นดนตรี ก็รวมกลุ่มกันดู ชอบเกมส์การเงินก็อาจรวมกลุ่มกันคนที่เล่นเกมส์ด้านการเงิน ฝึกเทรดหุ้น ก็ว่าไป

เชื่อหรือมั้ยว่าเมื่อเราจัดระเบียบ วินัย ให้กับเรื่องเหล่านี้อย่างสมดุลแล้ว เรากลับมีเวลาทำงานมากขึ้น และแน่นอนว่าจะประสบความสำเร็จได้เร็วขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

ดังนั้นแล้วเริ่มฝึกวินัยให้ตัวเองเสียแต่วันนี้ เถอะครับ แล้วความสุข สมหวัง และเสรีภาพจะบังเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ไม่ช้าก็เร็ว

ขอความสำเร็จจงบังเกิดขึ้นกับทุกคนครับ

หายไป 2-3 วันกำลังเคลียร์โปรเจ็กต์และกิจการส่วนตัวให้ตัวแทนรับช่วง เลยไม่ได้เข้ามาอัพเดทเืนื้อหาสาระอะไร และระหว่างที่หายไปก็ได้ไปคุยกับหลายคนในแวดวงคนทำเว็บ หลายคนตั้งคำถามกับผมคล้าย ๆ กันว่า “ทำเว็บไทยอะไรดี ถึงจะรุ่งและทำเงิน”

ผมก็พยายามตอบจากประสบการณ์ส่วนตัวที่คลุกคลี และเคยรับงานเว็บมาหลากหลายพอสมควร ว่าสำหรับคนไทยแล้ว เว็บที่รุ่งนั้นอาจไม่ทำเงินก็ได้ มันยังมีัปัจจัยบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เหมือนชนชาิติอื่นเขาพอสมควร

ที่นี่ประเทศไทยครับ ดังนั้น Model เอย ทฤษฎีเก๋ไก๋ ไอเดียกระฉูดทั้งหลายแหล่ เอาเข้าจริงมาทำเว็บไทย ขายไม่ออกนะครับ เป็นเล่นไป คนไทยเราไม่ชอบอะไรที่มันจะมาพัฒนาตัวเองสักเท่าไหร่ นั่นก็คือนิสัยของคนไทยที่ไม่ชอบเรียนรู้ด้วยตัวเองหรอก รอคนมาคอยป้อนให้ ไม่มีคนป้อนก็ไม่กิน อยู่แบบพอเพียงต่อไป…

บ่นซะเยอะเว่อร์ เข้าเรื่องราวหาสาระดีกว่านะครับ (แต่อาจไม่ค่อยได้สาระนัก ^-^) ลองอ่านดู

เอาเป็นว่าจากประสบการณ์ที่พบเจอกันมา ถ้าจะทำเว็บให้รุ่งมุ่งสู่คนไทยเราหล่ะก็ ควรจะเป็นเว็บพวกนี้ครับ

อันดับ 5 เว็บเกี่ยวกับฟุตบอล

แน่นอน เว็บประเภทนี้ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด ส่วนใหญ่ก็จะเป็นลักษณะ วิเคราะ์ห์ผลบอล รายงานผล อัตราต่อรอง เพื่อเชื่อมโยงไปสู่การพนันต่อไป จึงไม่แปลกที่คีย์เวิร์ดพวกนี้มีการแข่งขันกันอย่างบ้าคลั่ง ทั้งสแปม ทั้งสแคม เพื่อแย่งชิงอันดับใน Search engine

คนไทยเราก็ไม่แพ้ชาติใดในโลกเรื่องบ้าบอลนะครับ แต่ไม่ได้คลั่งบอลชาติตัวเองหรอก เพราะบอลชนชาติตัวเองดูไร้อนาคตเหลือเกิน อย่าว่าแต่ไปบอลโลกเลย ไปเแถวพื่อนบ้านก็ยังไม่รอด 555 ดังนั้นคนทำเว็บแนวนี้ถึงจะมีคู่แข่งเยอะแต่ถ้าทำดี ๆ ก็รุ่งได้ไม่ยากครับ

อันดับ 4 เว็บดูหนังฟังเพลง

อันนี้ชัดเจนมาก คนไทยร้อยละ 95 ใช้อินเตอร์เน็ตเพื่อความบันเทิง เรื่องอื่นแค่เป็นส่วนเสริม ก็เลยมักได้ยินคำว่า “เล่นเน็ต” จนชินหู ทั้งที่จริง ๆ มันควรเป็นการใช้อินเตอร์เน็ตนะ ไม่ได้มีไ้ว้แค่เล่น ฝรั่งยังใช้คำว่า Surfing The Internet เลย เราก็เลยมักจะเห็นว่าเว็บของไทยหน่ะส่วนใหญ่ก็เว็บบันเทิง ฟังเพลง ดูหนัง เกมส์ การ์ตูน อะไรเืทือกนี้ไปหมด หากคุณจะทำเว็บด้านนี้หล่ะก็ แน่นอนคู่แข่งมันเยอะ แต่ว่าอย่าลืมสัดส่วนคนใช้ถึง 90 กว่าเปอร์เซ็นต์เชียวนะ

อันดับ 3 เว็บเกมส์

บรรดาขาโจ๋ โก๋ เด็กเรียน เด็กเกรียนส่วนใหญ่ก็มาสุมอยู่ในเว็บประเภทนี้ทั้งนั้น เว็บเกมส์นั้นจึงเหมาะสำหรับเอาใจวัยทีนได้ดียิ่ง ถ้าคุณเองก็ชอบเล่นเกมส์อะไรสักอย่างอยู่แล้ว อาจจะเริ่มต้นให้่ข้อมูลเหล่านี้ก็น่าจะเรียกคนเข้าเว็บได้ไม่ยากเลย ส่วนจะทำเงินได้มากน้อยแค่ไหนก็อยู่ที่คุณภาพเว็บและไอเดียของคุณที่จะต่อยอดออกไป

อันดับ 2 เว็บหวย

พลาดไม่ได้เลย ถ้าคุณเป็นคนไทย ย่อมรู้ดีว่าชนชาิติเรานั้นฝากอนาคตไว้กับการเสี่ยงโชคมากแค่ไหน ไม่แปลกที่จะเห็นบรรดาอาจารย์เด็ดคนดังเกิดจากการใบ้หวย ใบ้เลข พวกนี้ ผมลองค้นหาคำว่า “เลขเด็ด” ใน Google ให้ผลลัพธ์มากมายถึงกว่า 4 ล้านรายการ ตรงกันข้ามกับผลการค้นหา “ขยันทำงาน” ที่พบเพียง 3 แสนกว่ารายการ ทั้งที่มันควรจะตอบโจทย์การมีเงินในกระเป๋าคุณเพิ่มได้มากกว่า…

แน่นอนเว็บประเภทชมรมคนหาเลข จึงเกิดเยอะแยะไปหมด และเว็บพวกนี้เรียก traffic ได้น่าอิจฉาเลยทีเดียว สนใจ จะลองซักเว็บก็ได้นะครับ แต่ส่วนตัวผมคงไม่ยึดทางนี้ เพราะขนาดเคยฝันมีคนมาบอกเลข และออกตรง ๆ ผมยังไม่สนใจเสี่ยงโชคเลย คิดว่าถ้าเกิดร่ำรวยด้วยวิธีนี้ ดูแล้วมันไม่น่าจะยังยืน และที่สำคัญผมคงไม่ภูมิใจแน่ ๆ

และก็มาถึงอันดับที่ 1 กัน ท่านคิดว่าอะไร ? …

อันดับ 1 เว็บหมอดู ดูดวง ทำนายทายทัก

อันนี้ผมจัดให้ติด Top โดยไม่คิดนานเลย เรื่องดวงกับหมอดูนี่ อยู่ในสายเลือดคนไทยไปแล้วครับ คนส่วนใหญ่ก็เชื่อหมอดูมากกว่าคนในครอบครัว คนรัก หรือแม้กระทั่งตัวเองเสียอีก เราเชื่อว่าชีวิตขึ้นอยู่กรรมเก่าบ้างหล่ะ เชื่อว่าขึ้นอยู่กับดวงดาวที่โคจรอยู่นอกโลกมั่งหล่ะ ก็หาทางแก้กันไปสแกนกรรมมั่ง ย้ายดาวโน้นนี้ เซ่นไหว้ของนั้น เปลี่ยนชื่อสกุลนี้ เปลี่ยนนั่นนี่ ภายนอกเต็มไปหมด แต่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงตัวเอง แล้วชีวิตมันจะเปลี่ยนได้ยังไงหล่ะครับ

ออกนอกเรื่องไปเยอะ กลับมาเรื่องแนวทางการทำเว็บด้านนี้ จะเห็นว่ามีเกลื่อนเลย ลอง ๆ ค้นหาคำประเภท ดูดวง  แก้กรรม ดูก็ได้ และการทำเว็บแนวนี้นั้นไม่ยากนัก ส่วนใหญ่ข้อมูลก็เอามาจากตำรับตำรา ประเภททำนายตามวัน เดือน ปีเกิด ทำนายตามลายมือ ลายเซ็นต์ ลายน้ำ และอีกสารพัดรูปแบบ

ผมสังเกตว่าเว็บเกี่ยวกับ ทำนายทายทัก เรียกคนเข้าเว็บได้ง่ายและอยู่นานที่สุด ยิ่งขยันอัพเดทบ่อย ๆ หน่อย คนก็จะติดงอมแงม ประเภทก่อนเริ่มงานต้องเช็คดวงประจำวันกันก่อนเลยทีเดียว

ที่เหลือก็อยู่ที่ไอเดียของท่านแล้วว่าจะเอาเงินกับคนที่ฝากอนาคตไว้กับกรรมเก่านี่ยังไง…

พบกันช่วงวันหยุดเทศกาลของชาวจีน เป็นวันตรุษจีนที่หลายคนมีความสุขกับของกิน อั่งเปา หรือการได้พร้อมหน้าพร้อมตากัน ดูไปแล้วตรุษจีนปีนี้คึกคักไม่น้อยทีเดียว แม้ว่าหมูเห็ดเป็ดไก่จะแพงไปนิดก็ตาม

วันนี้ขอเขียนเรื่องให้เข้าบรรยากาศตรุษจีนสักนิดแล้วกัน และจังหวะพอดีกับเมื่อคืนผมได้ไปดูหนังฟอร์มยักษ์จากแดนมังกร เรื่อง Shaolin (แปลไทยว่า เส้าหลิน 2 ใหญ่) เป็นหนังที่ดูสนุกและแฝงไปด้วยแง่คิดมากมายทีเดียว

เรื่องราวต่อไปนี้อาจมีการสปอยไปบ้างพอสมควร สำหรับคนที่ยังไม่ได้ดูและเตรียมการณ์จะไปดูอาจเสียอรรถรสไปบ้าง แต่ผมจะไม่เล่าหนังทั้งเรื่องหรอกนะครับ แค่จะพูดถึงข้อคิดดี ๆ จากหนังเรื่องนี้ในส่วนที่ผมประทับใจ

หนัง Shaolin นี้ได้นักแสดงรุ่นใหญ่อย่าง พี่หลิวเต๋อหัว และ อาเฉินหลง มาประกบกัน ซึ่งทั้งคู่โคจรมาพบกันในรอบ 21 ปีเลยทีเดียว ซึ่งถ้าคาดหวังจะไปดูแอคชั่นจากอาเฉินหลงหล่ะก็ ไม่น่าจะสมหวังเท่าไหร่ เพราะโดยตัวบทบาทแล้วเฉินหลงน่าจะเป็นเพียงตัวประกอบของเรื่องเท่านั้น

เซียะถิงฟง

นอกจากนี้ยังมี เซียะถิงฟง ที่รับบทร้ายประกบหลิวเต๋อหัวได้อย่างถึงกึ๋นมาก โดยส่วนตัวผมประทับใจตัวละครเกือบทุกตัว ที่เล่นได้ดี แม้กระทั่งเณรน้อยในวัดเส้าหลินที่บีบอารมณ์ได้ดีมาก

เนื้อเรื่องแฝงข้อคิดที่สำคัญของการแย่งชิงอำนาจ จนถึงขั้นขายสมบัติชาติให้ฝรั่งมังค่า และการคิดคดหักหลังระหว่างพี่น้องร่วมสาบาน ที่เป็นจุดเปลี่ยนทำให้ตัวละครหลักอย่าง โฮ่วเจีย (หลิวเต๋อหัว) ต้องเกิดการสูญเสียทั้งลูกและภรรยาไป เพราะความคิดไม่ซื่อของตนเอง

เชามัน (เซียะถิงฟง) ซึ่งเป็นรองแม่ทัพและพี่น้องร่วมสาบานของ โฮ่วเจีย นั้นได้ทำลายและยึดครองทุกอย่างของโฮ่วเจีย จน โฮ่วเจีย ต้องหลบไปอาศัยอยู่ในสำนักเส้าหลิน ซึ่งเป็นที่ที่ตนเคยดูถูกเหยียดหยามเอาไว้มากสมัยยังครองอำนาจ แต่เมื่อตกที่นั่งลำบาก ที่นี่ก็เป็นที่เดียวที่ให้เขาพักพิง และได้รับคำสอนการใช้ชีวิตที่สำคัญจากพ่อครัวของเส้าหลิน (เฉินหลง)

เมื่อ โฮ่วเจีย ตัดสินใจขอบวชอยู่ที่เส้าหลิน ศิษย์สำนักทุกคนให้การปฏิเสธ เพราะจะนำความเดือดร้อน วุ่นวาย มาสู่เส้าหลินได้ แต่เจ้าอาวาสเป็นบุคคลเดียวที่ให้การรับรองให้เขาอยู่เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นี่ เมื่ออยู่กับหลักคำสอนของศาสนา โฮ่วเจีย ได้เรียนรู้ในการฝึกใจตัวเอง พร้อม ๆ ไปกับฝึกกังฟูจากสำนักนี้  ไม่นานเขาก็เปลี่ยนจากคนเลือดร้อนเป็นเยือกเย็นในที่สุด

หลิวเต๋อหัว

ฝ่าย เชามัน นั้นได้ถูกอำนาจ แห่งโลภะ โทสะ โมหะ เข้าครอบงำจิตใจ จนไร้คุณธรรมใด ๆ เข่นฆ่าผู้คน และขายสมบัติชาติให้กับฝรั่งนักล่า จนบ้านเมืองเกิดภาวะ กลียุคเลยก็ว่าได้

จนเมื่อเขารู้ว่า โฮ่วเจีย ยังรอดชีวิตมาหลบอยู่ที่สำนักเส้าหลิน ความโกรธเกลียดชิงชัง ก็นำพาเขาให้เข้าสู่การทำลายเส้าหลิน รวมทั้งพระเณร และประชาชนที่หนีร้อนมาอาศัยอยู่ที่สำนักนี้ก็พลอยบาดเจ็บล้มตายไปกับศึกครั้งนี้

และในที่สุดแล้วเส้าหลินจะรักษาผู้คนและสำนักไว้ได้หรือไม่ ลองไปติดตามดูกันในโรงนะครับ

ข้อคิดที่ผมได้รับจากหนังเรื่องนี้คือ

เมื่อไหร่ก็ตามที่เราเริ่มคิดไม่ดีกับคนที่รักเรา เมื่อนั้นเรากำลังทำลายตัวเองรวมทั้งคนที่เรารักอย่างไม่รู้ตัว เหมือน โฮ่วเจีย ในเรื่องนี้

และยังมีคำสอนของ เจ้าอาวาสวัดเส้าหลินที่สอนพ่อครัว (เฉินหลง) ตอนหนึ่งว่า
“ดินหนึ่งกองกับทองหนึ่งกำ อะไรมีค่ามากกว่ากัน”

เจ้าอาวาสวัดเส้าหลินถามพ่อครัว (เฉินหลง) ตอบว่า
“ทองสิ ตอนนี้บาทหนึ่งจะสองหมื่นแล้ว ^-^”

เจ้าอาวาสพูดต่อว่า
“ไม่เสมอไปหรอก ขึ้นอยู่กับว่าเราจับมันวางไว้ที่ใด อย่าลืมว่าต้นไม้นั้นมันขึ้นในทองคำไม่ได้”

เส้าหลิน 2 ใหญ่ (Shaolin)

ครับขอให้มีความสุข สมหวังทุกคน ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ ครับ

สวัสดีครับผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน

ก่อนอื่นออกตัวไว้ก่อนเลยว่า บทความนี้ไม่มีวัตถุประสงค์แอบแฝง หรือต้องการขายอะไรกับท่านนะครับ เพราะดูแล้วพื้นที่ตรงนี้ไม่น่ามีไว้สำหรับซื้อขายอะไรว่ามั้ยครับ  ^-^

แต่จั่วหัว “20 แนวทางสร้างรายได้หลักแสน ($10,000) ต่อเดือน” แบบนี้ฟังดูทะแม่ง ๆ เหมือนอะไรสักอย่างที่เราเจอบ่อย ๆ เลยใช่มั้ยเอ่ย…

แต่เปล่าเลย บทความนี้ผมแปลมาจาก blog ของเพื่อนชาวต่างชาติคนหนึ่ง ที่เขียนเกี่ยวกับแนวคิดการพัฒนาตนเอง ที่น่าสนใจหลายเรื่องมาก ๆ หนึ่งในนั้นก็เป็นหัวข้อที่ผมเอามาแบ่งปันวันนี้นั่นเองครับ

เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะครับ (แปลจาก freestylemind.com)

เมื่อคืนที่ผ่านมา ผมได้ลองนั่งทำกิจกรรมหนึ่งที่น่าสนใจ โดยการตั้งคำถามให้ตัวเองว่า “ผมจะทำอย่างไร ที่จะสร้างรายได้ 10,000 ดอลล่าร์ (ประมาณ 300,000 บาท) ต่อเดือนได้บ้าง ?”

จากนั้นลองเขียนออกมาได้ 20 ไอเดียที่น่าสนใจและพอจะเป็นไปได้ดังนี้

1. เป็นที่ปรึกษา (Offer consulting) นี่คือสิ่งแรกที่ผมลิสต์ออกมา ด้วยเหตุผลดี ๆ ที่ว่ามันค่อนข้างง่ายที่จะทำรายได้ $10,000 / เดือน โดยการเสนอตัวเป็นที่ปรึกษา ถ้าคุณมีความสามารถและเป็นมืออาชีพในเรื่องหรือสาขานั้น ๆ จริง คุณสามารถทำงานเพียง 40 ชั่วโมง / สัปดาห์ โดยเรียกค่าตัวชั่วโมงละ 65$ และถ้าคุณสามารถเรียกค่าตัวได้ถึง $100 ต่อชั่วโมง คุณก็ทำงานแค่เพียง 25 ชั่วโมง / สัปดาห์ ก็พอแล้ว

2. ทำการตลาดผ่านอินเตอร์เน็ต (Internet Marketing) แนวทางนี้หลายคนอ้างว่าสามารถทำเงินได้ง่าย ๆ จำนวนมากโดยใช้เวลาไม่กี่เดือน เมื่อ 2-3 เดือนที่ผ่านมา ผมได้ทดลองหาวิธีการทำอันดับเว็บรีวิวสินค้าบน google และสามารถทำเงินได้จากเว็บนี้ $600 ภายในเวลา 3 เดือน และยังคงได้รับรายได้มาเรื่อยจนถึงวันนี้  เรียกได้ว่าเป็นการทดลองที่ประสบความสำเร็จ แต่นั่นก็เป็นเพียงส่วนหนึ่ง ความจริงแล้วผมยังทดสอบแนวทางสร้างรายได้ด้วยวิธีอื่น ๆ ผ่านอินเตอร์เน็ตอีก  แน่นอนว่า ถ้าคุณต้องการทำเงินผ่านช่องทางนี้ จำเป็นที่จะต้องเรียนรู้และให้เวลากับมันพอสมควร

3. จัดเวิร์กช๊อปหรือสัมนา (Workshop/Training) ผมพอทราบว่าช่องทางนี้มีคนทำอยู่พอสมควร ถ้าคุณเป็นมืออาชีพในเรื่องใด ๆ ก็ตาม ยกตัวอย่างเช่น เกี่ยวกับเรื่องเทคโนโลยี และมีความสามารถในการเป็นวิทยากร หากมีบริษัทหรือองค์กรใดเกิดอยากได้วิทยากรมาอบรมพนักงานด้านนี้ คุณก็อาจเสนอตัวเข้าไปได้ และสามารถตั้งราคาคอร์ส $1,000 ต่อคนในการอบรมระยะเวลา 2 วันได้สบายๆ คุณต้องการแค่เพียง 10 คนต่อเดือนก็สามารถบรรลุเป้าหมายนี้แล้ว

4. ขายวิดีโอ tutorials ของเหล่ามืออาชีพ (Selling professional video tutorials) ถ้าคุณไม่ต้องการออกจัดสัมนาเองนอกสถานที่ แนวทางนี้น่าสนใจ มีวิดีโอดี ๆ มากมายบนอินเตอร์เน็ตที่ราคาขั้นต่ำเพียง $9 ให้คุณเลือกนำมาขายได้เป็นพัน ๆ รายการ แต่ตลาดนี้ก็จะมีคู่แข่งมากพอสมควร

5. Saas. เป็นรูปแบบบริการออนไลน์ และคุณเรียกเก็บค่าธรรมเนียมจากการใช้บริการนั้น ยกตัวอย่างเช่น คุณสร้างระบบจัดการโปรเจ็กต์ออนไลน์ และเมื่อมีผู้ใช้บริการนี้ของคุณก็สามารถเรียกเก็บค่าบริการได้ ถ้าบริการที่คุณสร้างน่าสนใจของคนหมู่มาก ก็สามารถทำเงินได้ดีทีเดียว

6. สร้างเว็บเกี่ยวกับตัวแทน (Creating a web agency) ผมเคยคิดเกี่ยวกับการสร้างเว็บ agency คล้าย ๆ กับ elance.com เพื่อเป็นตัวกลางระหว่าง outsource และบริษัทองค์กรต่างๆ

7. สร้างเว็บไซต์ Membership (Creating a membership site) แนวคิดนี้คล้าวกับข้อที่ 4 แต่มีความต่างในเรื่องของการเรียกเก็บค่าบริการ แบบนี้จะเป็นลักษณะระบบสมาชิกเข้ามาใช้บริการ โดยอาจนำวิดีโอ หรือเนื้อหาที่น่าสนใจต่าง ๆ ใส่ไว้ในระบบ และเรียกเก็บค่าบริการเป็นรายเดือนสำหรับสมาชิก ต่ำ ๆ คุณน่าจะทำรายได้ $200/เดือน และถ้าคุณมืออาชีพขึ้นอีกก็สามารถทำเงินได้มากกว่านี้เยอะ

8. บริการทำเว็บไซต์และบล๊อก (Flipping websites and blogs.) ข้อนี้อาจจะค่อนข้างเหนื่อยและใช้เวลาหน่อย แต่มันก็คุ้มค่า ถ้าคุณเต็มที่กับมัน คุณอาจจะขายได้ถึง 20 เว็บต่อเดือน และทำเงินได้ $500 หรือมากกว่านั้น หากคุณวางแผนมีทีมงานดี ๆ ช่วยทำ

9. พัฒนาโปรแกรมดี ๆ ออกมาสักตัว (Creating a very good piece of software) บางคนอาจจะคิดว่าซอฟแวร์บนเครื่องเดสทอปนั่นตายไปแล้ว จริง ๆแล้วผมว่าไม่ มันยังสามารถทำเงินได้ แต่คุณต้องทำออกมาให้ดีและน่าสนใจ และเป็นสิ่งที่ผมวางแผนที่จะทำในอนาคตแน่นอน

10. เขียนหนังสือให้ติดอันดับขายดี (Writing a top selling book) ผมไม่สามารถบอกคุณได้ว่าจะเขียนอย่างไรให้เป็นหนังสือขายดี (top seller book) เพราะว่าผมก็ยังทำไม่ได้ แต่ไอเดียนี้มันจะทำเงินให้คุณได้มากมายทีเดียวถ้าคุณทำมันจนสำเร็จ

11. ซื้อขายสิ่งต่าง ๆ บน Ebay (Buying and selling stuff on Ebay) ธุรกิจแรกที่ผมเริ่มทำคือการขายสินค้าบนอีเบย์ ถึงแม้ว่าจะยังไม่สามารถทำเงินได้ไกล้เคียง $10,000 / เดือน แต่ก็พอเห็นแนวทางที่จะทำเงินบนตลาดนี้ ขึ้นอยู่กับว่าคุณจะมีสินค้าและไอเดียในการขายอย่างไร

12. รายได้จากโฆษณา Adsense แนวคิดนี้จะเริ่มจากสร้างเครือข่ายเว็บไซต์ขนาดใหญ่ และทำเงินจากโฆษณา Adsense สมมุติคุณสามารถทำเงินได้ 20 เซ็นต์ต่อคลิ๊ก ถ้าคุณต้องการ $10,000 คุณก็จำเป็นต้องมีจำนวนผู้ชมเข้าเว็บไซต์ประมาณ 5 ล้านคนต่อเดือน โดยคิดที่ 2% เท่านั้น มันดูเหมือนมากนัก แต่มันพอสามารถทำได้ ถ้าคุณฝึกฝนจนเก่งพอ

13. บริการให้เช่า (Renting and sub-renting) ถ้าผมมีเงิน ผมจะซื้อพวกอสังหาริมทรัพย์ แล้วปล่อยให้บุคคลอื่นมาเช่าต่อ แม้ว่าตอนนี้จะยังหาพวกอสังหาริมทรัพย์ดี ๆ ยากสักหน่อย แต่ผมจะเริ่มลองทำดูตั้งแต่ปีหน้านี้

14. ขายอะไรแปลก ๆ โง่ บนอินเตอร์เน็ต (Sell something stupid on the internet) นี่อาจดูเป็นความคิดโง่ ๆ หน่อย แต่ความคิดโง่ ๆ นี่แหละมีคนทำเงินจากมันได้อยู่บ่อย ๆ เริ่มจากลองสร้างอะไรแปลก ๆ โง่ ๆ สักอย่าง อาจเป็นสินค้าดิจิตอลก็ได้ แล้วขายมันสัก $1 บนอินเตอร์เน็ต  ถ้ามันเริ่มปากต่อปาก คุณอาจจะทำเงินได้แบบไม่รู้เรื่องเลยทีเดียว

15. ริเริ่มแสดงตัว (Doing a startup) ถ้าคุณมีเทคนิคบางอย่าง คุณสามารถเข้าร่วมสร้างบางสิ่งบางอย่างกับบางคน หรือเป็นส่วนหนึ่งของทีม เช่นเข้าร่วมแปลภาษาให้เว็บไซต์ดัง ๆ และเมื่อคุณเริ่มมีชื่อเสียงสิ่งดี ๆ ก็จะตามคุณมาเอง

16. เปิดแฟรนไชส์ด้านความงาม (Opening a beauty franchise) สาเหตุที่ผมเลือกไอเดียนี้ เนื่องจากผมสังเกตว่าสถานเสริมความงามในยุโรปนั้นค่อนข้างดี แต่ไม่ค่อยมีการขยายแฟรนไชส์ ทำให้หากใครริ่เริ่มทำน่าจะไปได้สวย

17. ขายแอพพลิเคชั่นของไอโฟน (Selling iphone apps) มีนักพัฒนาจำนวนมากทำเงินได้มากมายจากการขาย แอพบนไอโฟนและแอนดรอย โดยการศึกษาแอพที่กำลังฮิต ๆ ในตลาดและพัฒนาต่อยอดออกมา

18. ซื้อ-ขาย เว็บไซต์ (Buying and selling websites) นี่เป็นอีกไอเดียที่ทำได้ หากเว็บไซต์คุณมีคุณค่าในสายตานักการตลาด โดยทั่วไปสามารถนำไปขายต่อได้ในราคาดี ๆ ไม่ยาก

19. นักเขียนโฆษณา (Copywriting) ผมเคยได้ยินมาว่านักเขียนโฆษณาสามารถทำเงินได้เป็น $1,000 จากการขายแค่ครั้งเดียว ข่าวดีก็คือทุกคนสามารถพัฒนาได้ และสามารถเรียนรู้จิตวิทยาการขายลักษณะนี้ได้ด้วย

20. เป็นตัวแทนจำหน่าย (Becoming a top reseller) โดยเริ่ม สมัครเข้าร่วมกับบริษัทที่จ่ายค่าคอมมิสชั่นให้ตัวแทน (referrals) สูง ๆ ซึ่งสามารถหาได้ทั่วไปทั้งออนไลน์และออฟไลน์ และเริ่มทำการตลาดให้ประสบความสำเร็จ โดยอาจจะต้องใช้เวลาอย่างน้อย ๆ สัก 4-5 เดือนจึงจะเริ่มเห็นผล

นี่คือ 20 ไอเดียและแนวคิดที่พอเป็นไปได้ และน่าจะลองทำดูนะครับ อืม กว่าจะแปลบทความนี้จบล่อไปชั่วโมงเศษครับ ด้วยความที่ศัพท์แสงบางตัวผมก็ไม่ค่อย get อาจจะมีแปลผิดพลาดไปบ้าง แต่อ่านเอาหลักใหญ่ใจความแล้วกันนะครับ

แล้วคุณหล่ะมีไอเดียอะไรนอกจากนี้บ้าง ? ในการสร้างรายได้ 6 หลักต่อเดือน ลองแสดงความเห็นกันมาได้ครับ

OK มาเข้าเรื่องกันดีกว่า วันนี้เอาเรื่องมีสาระสุด ๆ สำหรับคนชอบเสียว เอ่อ..  SEO หน่ะ เห็นเขาอ่านกันแบบนี้ไม่ได้มีเจตนาทะลึ่งตึงตังอันใด แฮะๆ

เรื่อง SEO นี่ผมว่าไม่มีใครรู้เรื่องดีไปกว่า Google นะครับ ว่ามั้ย และ้ถ้าจะเรียนรู้ SEO ให้เก่งก็น่าจะต้องลงทะเบียนเรียนกับ Google อีกเช่นกัน ว่ามั้ย

ช่วงนี้ผมกำลังใช้เวลาคลุกคลีกับ Google มากกว่าปกติ ด้วยความที่ตัวมันมีความซับซ้อน บางจังหวะก็หยิ่งเกิ๊น น้อยใจง่าย เอาใจยาก ขี้วีน ยิ่งกว่าสาวคนใดที่เคยเจอมา…

เอาหล่ะ บ่นไปเยอะเดี๋ยวพี่กู เกิดน้อยใจตามล้าง Blog นี้อีกจะโดนเหมือนกรณีพี่จอร์น Redtor อีกคน 555 เข้าเรื่องสาระใจความกันดีกว่า เนื่องจากวันก่อนนั่ง ๆ ทำงาน นึกอยาก ฟังเพลงออนไลน์ ก็เลยเข้าไปค้นคำนี้ในที่กู ดูผลปรากฏว่าตามรูป

ปัจจัยการจัดอันดับของ Google (คลิ๊กดูรูปใหญ่)

อืม ลองคลิ๊กดูรูปขนาดใหญ่นะครับ ผมเคยตั้งข้อสงสัยเรื่องนี้ไว้ในบอร์ดพี่น้องไทยเสียว (Thaiseoboard.com) ว่า “ปัจจัยการจัดอันดับของ Google ขึ้นอยู่กับค่า PR กับ Index จริงหรือ ?” ก็มีเพื่อน ๆ พี่ในบอร์ดมาให้ความเห็นกันพอสมควร ผมเลยขอเอามาสรุปไว้ที่นี่อีกครั้ง เผื่อใครสนใจ

PR คือ PageRank เป็นค่าคะแนนของหน้าเว็บนั้น ๆ มีค่าตั้งแต่  NA (ยังไม่มีค่า) – 10 ค่านี้ไม่มีความชัดเจนในการคิดคะแนน ไม่มีสูตรตายตัว และที่สำคัญพี่ GG ก็ไม่มีวันเปิดเผยสูตรแน่นอน

Index คือการที่ GG มาเก็บหน้าเว็บนั้น ๆ ของเว็บเราไปไว้ในฐานข้อมูลของ GG ทำให้เมื่อเราค้นหาหน้านั้น ๆ จะพบได้ และการ Index นี้ก็เช่นเดียวกันไม่มีสูตรอะไรชัดเจน ทุกอย่างมีเงื่อนงำ ดังนั้นอย่าได้สงสัยว่าทำไมบางที่ index เร็ว บางที่ช้า และบางที่โคตรช้า..

แต่ พอจะมีข้อมูลจากผู้มีประสบการณ์ในการทำ SEO ที่น่าสนใจ

จากรูปตัวอย่างด้านบน เรามาวิเคราะห์ดู ถ้าวัดจาก PR กับ Index แล้วอันดับหนึ่งนั้นทำได้น้อยกว่าอันดับ 3 หลายขุมเลย เหตุใดจึงถูกจัดอันดับให้ #1 ในคีย์นี้ ใช่มั้ยครับ มีเพื่อน ๆ ในไทยเสียวให้ข้อมูล ปัจจัยการจัดอันดับของ Google ที่เกี่ยวข้องกับเรื่อง ๆ อื่น ๆ มากกว่า PR กับ Inex ดังนี้ครับ

• Quality Backlink แบ๊คลิงค์คุณภาพและอาจเยอะกว่า ในรูปดูได้จากช่อง L กับ LD ที่อันดับ 1 ทำได้ดีกว่า
• เรื่องของโดเมนหลักครับ สังเกตอันดับที่ 1 ในคีย์นี้เป็นโดเมนหลัก ที่เหลือเป็น ซับโดเมน
• เรื่องของเนื้อหาที่มีการอัพเดทสม่ำเสมอ
• Traffic เข้าเยอะและอยู่นานกว่าคู่แข่ง ถ้าเข้าแล้วออกทันที google จะลดความน่าเชื่อถือ
• เรื่องของ Onpage ปรับแ่ต่งได้ดีกว่า
• และบางท่านสรุปว่าค่า PR และ Index มากน้อยไม่เกี่ยวกับการทำอันดับ 1 ใีนคีย์เวิร์ดนี้
• สรุปทำเว็บให้มีคุณภาพ เป็นคำที่กว้างมากและเป็นคำเดียวที่ตอบโจทย์ทุกเรื่องเกี่ยวกับ SEO

เห็นมั้ยครับว่าค่า PR กับ Index ไม่ได้ตอบโจทย์ว่า Pr เยอะกว่าแล้วจะทำอันดับได้ดีกว่าในคีย์เดียวกัน ปัจจัยอื่น ๆ มันยังมีอีกเยอะแยะ หยุ่มหยิ๋ม คนทำ SEO มันเลยเรียนรู้ เรียนตาม ได้ไม่รู้จบหรอกครับ ก็ค่อย ๆ ศึกษา เรียนรู้ เล่นไปกับมัน

แต่ความเห็นส่วนตัวของผม เว็บที่ Google รักที่สุด คือเว็บที่ไม่ต้องทำ SEO ครับ นั่นคือเว็บคุณภาพนั่นเอง ที่ตอบโจทย์นี้

ปิดท้ายด้วยคลิปเพลง The Google Song ครับ

www.youtube.com/watch?v=uedDLwrCmO0

สนุกกับการทำเว็บต่อไปครับ…

แน่นอนว่าบ้านเราติด facebook กันงอมเลย แทบจะหันหลังแชทคุยได้กันเลย และคิดว่าหลายคนก็น่าจะมีอาการกระวนกระวายเมื่อไม่ได้เข้าไปอัพเดทอะไรสักอย่างในเฟสบุ๊ค ใช่มั้ย

ไม่น่าเชื่อว่าคนไทยย้ายมาสร้างถิ่นฐานบน facebook กันจน Hi5 ที่เคยฮิตฮอตแทบร้าง ลืมทางเข้าไปเลย ผมเองก็แทบไม่ได้เข้า hi5 นานมากแล้ว และจำรหัสเข้าไม่ได้แล้วด้วย

ปัจจุบัน facebook เริ่มมีอิทธิพลกับสังคม และการตลาดมากทีเดียว สื่อและสินค้าแบรนด์ต่าง ๆ แห่แหนกันเข้ามาเปิดตลาดบน facebook ราวกับว่ามันคือขุมทรัพย์ให้พวกเขามาตักตวงได้อย่างง่าย ๆ

แต่ความจริงก็คือ มันไม่ได้ง่ายเหมือนการตลาดแบบเดิม ๆ ที่เคยใช้กัน สื่อสังคมออนไลน์นี้มีความซับซ้อน และละเอียดอ่อนกว่าที่เคยเป็น นักการตลาดจะต้องทดสอบ ทดลอง และตีโจทย์ให้แตกว่าอะไรที่มัน works บนสื่อแบบนี้ อะไรเดิม ๆ นั้นใช้ไม่ได้เสียแล้ว

ผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญการตลาดบน facebook เป็นเพียงผู้ใช้ (user) คนหนึ่ง แต่ในมุมมองของผู้ใช้ มีบางอย่างที่เราชอบและไม่ชอบบนสังคมแบบนี้

ตัวอย่าง

เราไม่ชอบเห็นการโฆษณาโต้ง ๆ แต่เรายอมรับได้ถ้าเป็นการร่วมกิจกรรมอะไรสักอย่างที่มันน่าสนุก
เราไม่ค่อยสนใจและเชื่อคำโฆษณาที่ป่าวประกาศ แต่เราสนใจและเชื่อในสิ่งที่เพื่อนเราพูด
เรายินดีเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวให้กับสิ่งที่เราพึงพอใจ แต่กลับกันเราก็ต่อต้านอะไรก็ตามที่รุกร้ำสิทธิส่วนบุคคลของเรา
เราชอบรวมกันเป็นกลุ่ม ๆ ในสิ่งที่เราสนใจ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องร้ายหรือดี ถ้ามันเป็นกลุ่มที่เราชอบ เราก็จะ Like เสมอ
เราเบื่อพวกการตลาดแบบก่อกวนเสมอ ไม่ว่าจะมารูปแบบใดก็ตาม

ดังนั้นเท่าที่ผมสังเกตเห็น นักการตลาดที่เก่ง ๆ จะเริ่มตอบโจทย์ข้างบนนี้ได้บ้างแล้ว และเริ่มหาแนวทางในการทำการตลาดแบบสร้างสรรค์และน่าสนใจออกมาเรื่อย ๆ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ยังต้องทดสอบ ทดลองกันต่อไป เพราะการตลาดบน social networks ในบ้านเรานั้นผมว่ายังใหม่พอสมควร

สองวันก่อนผมนังฟัง วิดีโอสัมนาของนักการตลาดผ่านสังคมออนไลน์ อย่าง facebook , twitter ที่ประสบความสำเร็จสูงหลายคน แต่ละคนอายุยังน้อย ๆ หนึ่งในนั้นมีสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งชื่อ “Katie Freiling” อายุเพียง 27 ปี สามารถใช้ social networks ทำเงินได้หลายล้านบาทต่อปี ซึ่งนักการตลาดหลาย ๆ คนยังให้การยอมรับในตัวเธอ

Katie Freiling นักการตลาดบน facebook

เห็นได้ชัดว่าถ้าเราเข้าใจและหาแนวทางที่ดี ที่ถูกต้อง ทำการตลาดบนสังคมออนไลน์นี้มันน่าจะไปได้ไกลกว่าวิธีการเดิม ๆ ที่เราเคยทำมา…

วันนี้ขอปิดท้ายด้วยคลิปเรื่อง “A Life On Facebook” (ชีวิตบน facebook)
เป็นคลิปสั้น ๆ ที่ทำออกมาได้น่าสนใจ ว่าด้วยการเริ่มเข้ามาใช้ชีวิตอยู่บน facebook ตั้งแต่วัยหนุ่ม หาแฟน แต่งงาน มีครอบครัว มีลูก จนกระทั่งแก่เฒ่ากันไปเลยทีเดียว ลองดูกันครับ

www.youtube.com/watch?v=LrhzioLD0Qc